Amazone voor de vrouw

Dinsdag overleed Mady Saks

Ze maakte onder meer Iris.

De dinsdagavond in Amsterdam aan een slopende ziekte overleden Saks kleurde het filmlandschap van de jaren tachtig met films als Ademloos (1982), Iris (1987) en De gulle minnaar (1990).

Na die laatste film, een door Rob Houwer geproduceerd vehikel met Peter Faber in de hoofdrol als tobbende man, werd zij door de gezamenlijke Nederlandse filmpers genadeloos afgemaakt. Later zou Saks verklaren dat ze voor de op boeken van schrijfster Marjan Berk gebaseerde film slechts was ingehuurd om de sponsors te plezieren. Toch zou zij in 2003 het onderwerp van de man op vrouwenjacht weer oppakken voor haar documentaireserie Man in de war.

Feministisch van toon zijn ook haar eerste twee films, Ademloos en Iris, beide met Monique van de Ven in de hoofdrol. Ademloos werd in de publiciteit gebracht als een film over postnatale depressie en in Iris begint Van de Ven als veearts een nieuw leven op het platteland.

Voor haar filmcarrière richtte Saks samen met psychiater Bertha van Amstel in 1977 Stichting Amazone op, die zich inzette voor de vrouwelijke kunsten. Een van de aldaar georganiseerde activiteiten was een cursus scenarioschrijven waarin vrouwen leerden hun eigen verhalen te vertellen en te verfilmen. Hieruit ontsproot Saks’ verdere loopbaan.

De laatste jaren werkte Saks voornamelijk voor televisie, onder meervoor de VARA-serie 26.000 gezichten, waarin uitgeprocedeerde asielzoekers van Nederlandse filmmakers een stem kregen.