Talentvolle Babluani maakt gewild-artistiek debuut

Tzameti. Regie: Géla Babluani. Met: Géla Babluani, Philippe Passon, Aurélien Recoing. In: 5 bioscopen.

Tzameti is een opdringerig artistieke film. Als je daar geen last van hebt, zie je een intrigerende thriller. Als het je van meet af aan hindert, dan kun je haast niet om het grofkorrelige zwart-wit van de beelden heen kijken, of om de lome acteerstijl van debuterend regisseur Géla Babluani in de hoofdrol. Dan is dit niet Jim Jarmusch, maar namaak-Jarmusch en moeilijk te verdragen.

Babluani, een Georgiër die zijn opleiding in Parijs genoot, begint met een geheimzinnige rust. De jonge dakdekker Sebastien ziet zijn veel oudere opdrachtgever (Philippe Passon, beslist het mooiste personage uit de film) in een drugsroes ten onder gaan. Er is een mysterieuze brief met instructies waarmee de dode flink geld had kunnen verdienen. Nu waagt de arme dakdekker zijn kans: hij volgt de aanwijzingen die in de brief staan.

De wegen leiden hem naar een afgelegen landhuis waar een wonderlijk gezelschap is samengekomen voor een lugubere tijdsbesteding, een massa-variatie op Russisch roulette. Nu begrijpt Sebastien waar het nummer 13 (Tzameti is dertien in het Georgisch) dat hij in de enveloppe vond, voor dient: híj is nummer 13 in dit spel. Vanaf dit punt verandert de thriller van een raadsel in een schrik.

Talent heeft Babluani zeker. Zijn kwaliteiten zijn ook onderkend op het filmfestival van Venetië, waar hij een debutantenleeuw kreeg en op het Sundance filmfestival, waar de jury hem de grote prijs toekende. Het is dus verleidelijk om Babluani te beschouwen als een regisseur om in de gaten te houden. En toch voelt het allemaal wat gewild en behaagziek – maar dat is dus alleen als je je verzet.