Kloon van paranoia-thriller

The Sentinel. Regie: Clark Johnson. Met: Michael Douglas, Kiefer Sutherland, Kim Basinger, Eva Longoria. In: 40 bioscopen.

Soms is het helemaal niet erg als een film sprekend op een andere film lijkt. Er zijn theoretici die zeggen dat er sowieso maar een stuk of acht à negen verhalen te vertellen zijn en dan is het heel wat als een film erin slaagt een stuk of twee daarvan tot een min of meer bevredigend einde te brengen. In het geval van The Sentinel, de nieuwste politieke paranoia-thriller uit Hollywood, zijn dat liefde en verraad. Michael Douglas speelt een geheim agent die ooit een kogel opving die voor Ronald Reagan bedoeld was en nu met 60+ nog steeds tot de presidentiële bewakingselite behoort. Ja, inderdaad, denk Clint Eastwood. Denk In the Line of Fire. En ren naar de videotheek om die film te huren. Ook in The Sentinel wordt namelijk de huidige president bedreigd en zijn de muren van het Witte Huis getuige van meer geheimen dan hun grondvesten kunnen dragen. Als Douglas tijdens een test met een leugendetector door de mand valt (al hoeft dat niet per se te zijn waarvoor hij wordt ondervraagd) kan de film met jaren-zeventigflair van start gaan. Want dat was de tijd waarin ze het maken van dit soort films à la Alan J. Pakula’s Klute en The Parallax View tot kunst verhieven. The Sentinel is een aardige kloon van het genre, onderhoudend zo lang ie duurt. Regisseur Clark Johnson deed eerder aan spierballenfilmerij met S.W.A.T., de filmversie van een tv-serie over een speciale politie-eenheid, en ook nu is hij op z’n best als hij helikopters kan laten cirkelen en agenten kan laten rennen. Al is het maar op een loopband. Om hun conditie bij te houden.