‘Hallo... hallo?’ Je wezen groeten is best moeilijk

Geen spanning in je lijf meer, en totale acceptatie van het hier en nu.

Op een cursus in Utrecht leer je jezelf te helen.

„Nu gaan we onszelf een groot ‘hallo’ geven.” In een zonnig geel geschilderde kamer zitten negen mensen op klapstoeltjes zichzelf in stilte te begroeten, met hun ogen dicht. De voeten staan plat op de grond, de benen zijn gebogen in een hoek van negentig graden. Zo kan de energie namelijk beter door het lichaam stromen, legt cursusleidster Katerine Afman uit.

De aanwezigen – naast de twee cursusleidsters vier mannen en drie vrouwen – zijn naar healingpraktijk De Kraai in Utrecht gekomen voor een open les ‘energiestromen’. Bevalt de les, dan kan er vanaf 18 september de tienweekse cursus ‘Heel jezelf’ gevolgd worden, waarin je je innerlijke ‘wezen’ opnieuw leert kennen en je je energie op een gezonde manier in banen leert leiden.

„Een ‘hallo’ staat voor de acceptatie dat alles, dus jijzelf, maar ook andere mensen en situaties, op dit moment is zoals het is”, vertelt Afman. „Als ik iets vervelends moet doen, bijvoorbeeld naar de tandarts gaan, dan geef ik die gebeurtenis een hallo. Dan voel ik het verschil in mijn lichaam, alsof de weerstand wegvalt.”

„Hallo... hallo?” Ik doe mijn best mijn wezen gemeend te groeten, maar veel effect heeft het niet. Ook als mij een ‘hallo’ gegeven wordt door rest van de groep merk ik niks. „Je hoeft niks te voelen”, stelt Afman ons gerust. Toch knikken de andere aanwezigen hun hoofd instemmend als één vrouw haar ervaringen deelt. Ze voelde zich erg geaccepteerd en omringd door warmte. Zou het dan toch aan mij liggen?

Na het hallo-gegroet gaat de groep gronden en visualiseren. Door te gronden zou je overtollige spanning kwijtraken. „Stel je voor dat er een koord aan je ruggegraat vastzit”, zegt Afman. „Dat koord schiet dieper en dieper de grond in, waar het vast haakt.”

Achteraf mogen we tekenen wat we voor ons zagen. Dat verschilt nogal. De één heeft een soort DNA-helix op papier staan, de ander een wijdvertakte boom. Ik heb iets wat op een navelstreng lijkt. Daar heb ik hard over nagedacht, terwijl ik aan het gronden hoorde te zijn. Bij het woord ‘koord’ stel ik me namelijk gewoon een koord voor, en dat lijkt me te simpel. Ze hoeven hier tenslotte niet te weten dat er een brede kloof gaapt tussen mijn spirituele kant en mijzelf.

Halverwege de les voel ik me niet meer ‘geheeld’ dan toen ik de praktijk binnenliep. Ontspannend is het wel, dat stilzitten en positief denken.

Na de lunchpauze legt de tweede cursusleidster, Elisa van Kraay, de beginselen van de chakra-massage uit. Chakra’s zijn energiecentra in het lichaam. Je hebt er zeven, en die horen in balans te zijn. Door massage kun je de chakra-energie kanaliseren.

De helft van de groep mag op matjes op de grond gaan liggen om door de andere helft gemasseerd te worden. Daarna wordt er geruild. Het is vast slecht voor mijn karma, maar ik voel er weinig voor om mijn chakra’s door wildvreemden te laten betasten. We zijn echter met een oneven aantal, dus krijg ik een massage van Afman. Zo wordt mijn energie tenminste niet in de verkeerde banen geleid.

Na de behandeling ben ik lekker rozig. Mijn stijve nek – verdrongen trauma’s of te lang rechtop op een klapstoel gezeten? – is verdwenen. Helaas zal het effect maar tijdelijk zijn. Daarom is het belangrijk dat je je eigen energie leert beheersen, legt Van Kraay uit. „Dan hoef je niet altijd naar iemand toe. Hoewel het natuurlijk lekker blijft om je af en toe te laten behandelen.”

Op 3, 4 en 11 september zijn er nog open lessen. Zie http://home.casema.nl/k.afman