Frans weblog is een café

Fransen besteden per maand vijf keer zoveel tijd aan weblogs als Amerikanen. De Franse blogosphère bestaat uit twee werelden: populaire cultuur en politiek.

René Moerland

Waarom zou een blog dat Chroniques d’A. heet, iets te maken hebben met de pornografische roman Histoire d’O? Mademoiselle A. schrijft gewoon over haar dagelijkse leven in Parijs. Op dit moment zoekt ze een vakantieadres voor de pop Barbapink. Het regent uitnodigingen van haar invoelende lezers. Barbapink gaat straks per post op reis om een fotoalbum op te bouwen uit heel Frankrijk. Met het blog als reisbureau.

Net als elders in de wereld zijn Franse blogs soms speels, soms scherp, soms bevlogen, en in toenemende mate gespecialiseerd en multimediaal. Maar de blogosphère is vooral het rijk van de alledaagsheid – waarin gewone Fransen laten blijken dat ze nietige individuen blijven, hoe groots en meeslepend de wereld ook moge zijn.

‘Maître Eolas’ bekent dat hij zijn vakantie gebruikt heeft om bij te lezen in de dossiers uit zijn advocatenpraktijk. Ook dat staat op zijn blog, waarin hij onder schuilnaam instructieve inkijkjes geeft in het Franse rechtssysteem.

Jean-Marie Albouy-Guidicelli, een rechtse wethouder in het stadje Montereau, houdt ons op de hoogte van zijn droevige ervaringen als agent op het arbeidsbureau – ondanks de bezwaren uit het linkse deel van de blogosphère. En hij heeft een fietstochtje gemaakt.

Christophe Grébert is beroemd geworden door de strijd die hij via zijn blog monputeaux.com voert met de burgemeestersdynastie van de familie Cecceldi-Raynauyd, in Puteaux, ten westen van Parijs. Maar deze week is het tijd voor de rommelmarkt.

Natuurlijk zijn er cartoons, animaties, (veel) foto’s en video’s te vinden op Franse blogs. Maar de oervorm blijft toch het commentaar – geen blog kan helemaal zonder. Voor Franse bloggeurs is dat geen kwestie van af en toe een geinige opmerking maken. Ze zijn doorgaans serieus van toon, beschouwelijk, en schrijven ook relatief lange berichten – zelfs tussen de reacties op posts valt regelmatig een compleet essay te lezen.

Een onuitputtelijke bron van analyse voor de bloggers is hun eigen bloglust – sociologisch verklaard. Kijk maar eens bij internetmiljonair Loic Le Meur, een van de eerste en beroemdere Franse bloggers, op www.loiclemeur.fr (.com is Engelstalig). Deze week legt hij per podcast uit waarom Frankrijk wereldwijd „op kop loopt in de race om de blogs”. Volgens Le Meur voelt het blog voor Fransen aan als het café waar ze elkaar vroeger troffen.

Hoe het ook zij, het blog doet iets met Frankrijk. Het onderzoeksbureau Ipsos meldde deze week dat 18 procent van de inmiddels bijna 27 miljoen Franse internetgebruikers wel eens een blog heeft aangemaakt. Concurrent Médiamétrie kwam in juni uit op 3,2 miljoen. Het grootste blog-platform, Skyblog, zegt zelf al 5,6 miljoen afzonderlijke blogs te tellen. Volgens een recent onderzoek blogt de helft van alle internetgebruikers onder de 25 jaar.

Ook andere onderzoeken geven hoog op van de Franse blogliefde. Zestig procent van de internautes leest blogs, een record. Volgens Amerikaans onderzoek besteden Fransen per maand vijf keer zoveel tijd aan blogs als Amerikanen.

Maar er is wel iets voor te zeggen om de blogosphère in tweeën op te delen. Verreweg de meeste views betreffen Skyblogs, waar jongeren eindeloze reeksen sterrenfoto’s en rapteksten verzamelen. Deze blogs lijken vooral een uitlaatklep voor consumenten met behoefte aan orde in de overdaad.

De andere sfeer is die van de commentatoren. Om hun bloei te verklaren wordt graag verwezen naar de discursieve en individualistische Franse cultuur. In elke Fransman schuilt een filosoof die bij voorkeur in zijn eentje de wereld becommentarieert. Michel de Montaigne, de vader van het essay (1533-1592), had met zijn persoonlijke stijl eigenlijk al alles van een blogger – behalve internet.

Wat deze Franse bloggers volgens de talrijke discussies over zichzelf opvalt is dat ze kritisch staan tegenover instituties: politici, media, opiniepeilers en beroemde intellectuelen doen het niet snel goed. Wat dat betreft wacht hun een test. Het land gaat over acht maanden een nieuwe president kiezen. Politici gaan blogs exploiteren voor de campagne. Niet alleen door er zelf een bij te houden, maar vooral door hun aanhangers een platform te bieden. Regeringspartij UMP claimt al 250.000 bezoekers op haar recentelijk geopende campagneblog. Bloggers die onafhankelijk zijn begonnen, worden gepaaid door rechts en links. De eerste indruk is dat dit gaat werken. Je voorkeur uitspreken hoort immers bij bloggen.

Dit is het achtste deel uit een tiendelige serie over web-logs. De overige delen zijn te lezen op: www.nrc.nl