Verrassingsbezoek van premier aan Uruzgan

Nederlandse troepen zijn er al jaren in Afghanistan, maar premier Balkenende had zich er nog niet laten zien. Afgelopen zaterdag dook hij dan eindelijk, onaangekondigd, op in Tarin Kowt, de stoffige basis in de provincie Uruzgan, waar iets meer dan 800 Nederlandse militairen nu bezig zijn een basis voor 1600 militairen op te zetten. „Ontzettend veel waardering” sprak Balkenende uit voor de op appèl aangetreden militairen. „Jullie verdienen het dat de Nederlandse politiek en samenleving achter jullie staan.”

Vervolgens liet de premier zich rondleiden over de basis in wording, daarbij lopend in een net wat straffer tempo dan de habitués van Tarin Kowt gewend zijn. Zij moeten leven met temperaturen die overdag de vijftig graden overschrijden. De tenten zonder airconditioning, waarin 150 militairen tegelijk worden gehuisvest, omdat de beloofde bepantserde containers nog niet zijn aangekomen. De medische post, waar nog geen ernstige gewonden zijn geopereerd, omdat de Talibaan, die de Britse en Canadese militairen in de belendende Afghaanse provincies Helmand en Kandahar zwaar op de huid zitten, de Nederlanders tot nu toe goeddeels ongemoeid hebben gelaten.

De premier schudde handen links en rechts en bleef waardering uitspreken. Ook sprak hij menig typische Balkenende-zin uit. Het is niet gemakkelijk, het gaat niet vanzelf.

In de tent waar de militairen voor zes cent per minuut naar huis kunnen e-mailen, zond de premier een mail naar zijn vrouw: „Dag schat, we zijn goed aangekomen in Kamp Holland, na een korte nachtrust in Dubai. Ik ben onder de indruk van de Nederlandse militairen. Ze zijn enorm professioneel. We gaan nu lunchen. Er is hier heel veel stof. Liefs en een kus voor Amélie.”

Na ongeveer drie uur vloog de premier door naar Kandahar en Kaboel, waar hij een beleefdheidsbezoek aan de Afghaanse president Karzai bracht. Hij drong er bij de president op aan om meer Afghaanse troepen en politie naar Uruzgan te sturen.