‘Ik ben een normale gek’

Petr Krajicek, vader en coach van tennisster Michaëlla, wil zijn dochter beschermen in ‘een raar circus vol idioten’. Hij vindt zichzelf geen father from hell.

Petr Krajicek vindt dat hij zeker niet thuishoort in het rijtje met dwaze tennisvaders zoals Jim Pierce en Damir Dokic. Mary Pierce en Jelena Dokic braken op jeugdige leeftijd met hun bemoeizuchtige en door het tennis geobsedeerde fathers from hell. „Dat zijn echt gekken”, zegt de 64-jarige Krajicek in het spelersverblijf van de US Open. En dan lachend: „Ik ben een normale gek.”

De geboren Tsjech trekt met zijn zeventienjarige dochter Michaëlla Krajicek de hele wereld over op zoek naar euro’s en punten voor de wereldranglijst. Op de hardcourtbanen van Flushing Meadows bereidt hij zijn dochter voor op een treffen met de Russische wereldster Maria Sjarapova. De familie Krajicek is voorlopig niet van zins iets aan de huidige werksituatie te veranderen. Petr Krajicek: „Het gaat toch prima zo. Waarom zouden we dan iets veranderen?” Michaëlla Krajicek: „Ik hoef geen andere coach. Andere meisjes zijn juist jaloers op me dat ik met mijn vader werk. Sommigen hebben om het half jaar een andere coach. Dat is zielig.”

Zo’n twintig jaar geleden verbrak Richard Krajicek op vijftienjarige leeftijd de banden met zijn coachende vader. Petr Krajicek maakte met Michaëlla drie jaar geleden wel de overstap van het juniorencircuit naar het proftennis. De kans dat de geschiedenis zich met zijn dochter zal herhalen, acht Petr Krajicek bijna uitgesloten. „De verhoudingen tussen Michaëlla en mij liggen helemaal anders. Met mijn vrouw Pavlina vormen we een hechte basis. We ondersteunen elkaar daar waar het kan. Michaëlla heeft een bepaalde bescherming nodig. Het is echt niet eenvoudig voor een jong meisje om alleen de wereld over te reizen.”

Petr Krajicek is bevriend geraakt met Melanie Molitor, de moeder van de Zwitserse Martina Hingis. Samen spreken ze geregeld over de gevaren waarvoor ze hun tennissende kinderen willen behoeden. „Het vrouwentennis is een raar circus”, stelt Petr Krajicek. „Er gaat veel geld in om en er lopen veel idioten rond. Ik heb het geluk dat ik de tijd en het geld heb om Michaëlla te begeleiden. Moeten we daar dan mee stoppen omdat anderen dat zeggen? Waarom zou ik als academicus het niet beter kunnen dan een tenniscoach die toevallig een cursus heeft gedaan?”

Petr Krajicek laat zich niet leiden door Nederlanders die stellen dat hun kinderen op achttienjarige leeftijd het beste zelfstandig kunnen leven. „Dat is zo typisch Nederlands. Achttien jaar en dan hup, het huis uit. Bij ons in Tsjechië gaat dat heel anders. Daar blijven families altijd voor elkaar zorgen. Mijn vrouw is bang voor het moment dat Michaëlla op zichzelf gaat wonen. In Tsjechië vinden ze juist dat Michaëlla en ik een perfect koppel vormen. In Praag werken we ook vaak met andere trainers. Als je een tenniscoach vast in dienst wil hebben, kost dat 6.000 euro per maand. Maar of dat nou zou bijdragen tot succes weet ik niet. Ze hoeven ons echt niet te vertellen hoe Maria Sjarapova speelt. Er zijn genoeg meisjes in de kleedkamer die dat kunnen vertellen.”

Petr Krajicek voert twee redenen op waarom ‘Misa’ in de toekomst toch met een andere coach verder zou kunnen gaan. „Allereerst mijn fysieke gesteldheid. Ik loop niet meer als de beste en word dit jaar 65. Daarnaast kijken we naar de resultaten. Als het langere tijd minder gaat met Michaëlla en er ontstaat spanning tussen ons, dan moet je iets doen. Dan zou mijn vrouw mee kunnen reizen als moeder met een coach daarnaast. En mocht Michaëlla een vriendje krijgen in bijvoorbeeld Barcelona en daar willen trainen, dan zoeken we daar een oplossing voor. We zullen het haar wel afraden, omdat het veel te ver weg is.”

De voorbije weken hebben Petr en Michaëlla Krajicek wedstrijden afgewerkt in Montreal en New Haven. De nummer één van Nederland verloor er van de Sloveense subtopper Katarina Srebotnik en van de modale Russische Anastassia Rodionova. Tijdens het duel met Rodionova maakte ze gebruik van de mogelijkheid haar vader op de baan om hulp te vragen.

Petr Krajicek: „Dat werkte voor geen meter. Ik moest het hele stadion door lopen om beneden te komen. Toen ik er eindelijk was, had ik nog net tijd om haar drie woorden te zeggen.” En met een brede grijns: „Nutteloos. Dit heeft namelijk alleen zin bij speelsters die goed naar hun coach luisteren.”