Goud voor Van Grunsven in Aken

Anky van Grunsven piaffeerde in Aken voor 50.000 toeschouwers naar de wereldtitel.

Na twee zilveren medailles won zij goud in de Kür.

Anky van Grunsven is een fenomeen en iemand die weet wat paardrijden is. Ze heeft controle over de paarden tot in het kleinste detail. Hoe kon het dan toch dat ze, woensdagavond, luidkeels ‘help’ roepend door de piste daverde op een onbestuurbare Salinero?

Normaal gesproken zou de amazone een ingreep hebben gepleegd die in geen enkel boekje van de klassieke rijkunst voorkomt. Nu liet ze dat na en haar wachtten een aantal angstige seconden, totdat Salinero na een rengalop tot stilstand werd gedwongen door een aantal politiepaarden, die temidden van de chaos de kalmte wisten te bewaren.

Een dag later, toen Van Grunsven in de Grand Prix Spécial zilver won, verliet Salinero voor de prijsuitreiking de ring en holde Van Grunsven wuivend naar het publiek de ring uit.

Na het behalen van de wereldtitel in de Kür verliet Salinero wederom halverwege de ceremonie de piste, en in plaats van te voet de ring rond te draven stapte Anky van Grunsven op een politiepaard, die haar in een gepaste draf („hij wilde niet galopperen”) door het stadion droeg.

Zaterdagavond laat, in de bar onder de ruitertribune – en met een glas champagne in de hand – kwam de verklaring. Van Grunsven is drie maanden zwanger. „Ik wist dat ik zo veel te verliezen had, daarom reageerde ik woensdagavond zo angstig.”

Van Grunsven maakte in de Grand Prix zelf twee fouten. Daardoor kon ze niet voorkomen dat Duitsland het goud in de landenwedstrijd wederom in eigen huis hield. In de Grand Prix Spécial reed de Erpse een hele goede wedstrijd, maar zij werd gewoonweg overklast door Isabell Werth, met nota bene haar reservepaard Satchmo.

In de Kür op muziek kon Werth Satchmo niet opnieuw motiveren voor een topprestatie en werd derde. Van Grunsven was met Salinero op haar best en zegevierde eenvoudig.

Maar hoe voorspelbaar de dressuur ook lijkt te zijn, verrassingen waren er ook. Bijvoorbeeld van de Deense ruiter Andreas Helgstrand met zijn schimmel Matine, een paard met een fenomenaal bewegingsmechanisme in de barokke oefeningen. Zijn bronzen medaille in de Spécial en de zilveren in de Kür waren zeer verdiend.

En de koningin van de nacht werd Van Grunsven, die op de late zaterdagavond piaffeerde op de klanken van Edith Piaf voor de ogen van vijftigduizend mensen die ademloos toekeken hoe de symbiose tussen mens en paard in een gepassioneerde dans gestalte kreeg.

Op het onderdeel military, tegenwoordig ‘eventing’, gloort ondertussen hoop voor Nederland. Sinds Charles Pahud de Mortanges in 1928 en in 1932 olympisch goud won was het droefheid troef. Voor het eerst sinds 1994 kreeg Nederland op een WK weer een heel team rond, dat uiteindelijk als achtste eindigde. Weliswaar ruim achter de winnende Duitsers, maar er zit weer een stijgende lijn in. „Wij kunnen nu de A-status bij het NOC*NSF gaan aanvragen en doorgaan op de weg die ons naar de Spelen van Peking moet brengen”, stelde bondscoach Martin Lips.

Toch had Nederland de achtste plaats niet alleen aan zichzelf te danken. In de afsluitende springproef sprong het oranjetrio slecht, maar de Ieren nog beroerder. Prinses Ann en Captain Mark Phillips zagen hun dochter Zara de wereldtitel winnen.