Compromisloos naar roeigoud

Marit van Eupen bereidde zichzelf in afzondering voor op de WK roeien.

Wat anderen van de skiffeuse vinden interesseert haar niet.

Twee maanden voor de wereldkampioenschappen had Marit van Eupen niets op de Bosbaan te zoeken. Na een voorseizoen en een wereldbekerwedstrijd in grotere bootnummers wilde de 36-jarige skiffeuse trainen in afzondering. Roeien op haar eigen manier, weg van andere Nederlandse boten.

Die voorbereiding leidde zaterdag in Eton tot prolongatie van haar wereldtitel in de lichte gewichtsklasse. Bondscoach Josy Verdonkschot: „Ze is een sociaal mens, maar niet in een boot.”

Van Eupen na afloop van de finale: „Het is een feit dat ik twee maanden geen rekening heb gehouden met mijn omgeving. Wat anderen daarvan vinden interesseert me niet.” Hoewel ze blij was met de wereldtitel, ontbrak vooraf het „brandende verlangen” van een tweede gouden medaille. „Ik had al wat ik wilde hebben.”

Van Eupen is de eerste Nederlandse roeister die een wereldtitel prolongeert, maar ze hecht geen waarde aan het unicum. „Ik wilde mezelf nog een keer testen. Voor die uitdaging deed ik het. Ik had ook de rest van mijn leven kunnen bedenken hoe goed ik in 2005 was.”

In mei roeide Van Eupen met Mette Beugelsdijk in de lichte dubbeltwee naar een tiende plaats bij de wereldbekerwedstrijd in München. Daarna verruilde ze de Bosbaan in Amstelveen voor de Nederrijn bij Wageningen. Van Eupen: „Als ik dan toch voor mijn tweede wereldtitel ging, wilde ik ook zeker weten dat ik nog genoeg snelheid had. Daarvoor heb ik geen anderen nodig.”

Van Eupen had maar weinig plezier beleefd aan de series en halve finales, afgelopen week in Eton. Ze stoorde zich aan de weersomstandigheden, die een eerlijke roeiwedstrijd op Dorney Lake onmogelijk zouden maken. „Bij normaal water was ik vandaag de aller-snelste geweest”, stelde ze. „Ik vind het geen probleem te knokken in wedstrijden, maar dit zijn wereldkampioenschappen. Je werkt niet naar het belangrijkste toernooi van het jaar om een niet-faire wedstrijd te roeien.”

Hoewel de organisatie in Eton het programma van woensdag naar donderdag verschoof wegens zijwind, hadden de roeiers ‘eerlijke’ rugwind in het afgelopen finaleweekeinde. „Maar door de wind zijn er golven en maak je misslagen. Het verschil tussen een goede en een slechte haal is voor een skiffeur veel groter dan in andere boten. Bij een misser lig ik praktisch stil.”

Vrouwenbondscoach Verdonkschot noemde de ergernis van Van Eupen een uitlaatklep. „Bovendien zijn de omstandigheden op deze roeibaan inderdaad op het randje van toelaatbaar voor lichte roeinummers.”

Van Eupen wilde op Dorney Lake dan ook niet haar wereldrecord van 7.15,88 verbreken, maar kwam voor een medaille. Ze leidde na een kwart van de twee kilometer en had op de finish anderhalve seconde over op de Duitse Berit Carow. De Spaanse Teresa Mas de Xaxars werd derde. Verdonkschot: „Door snel vooraan te roeien had ze speelruimte om fouten te maken. Ze roeide voor haar doen in een hoog tempo en forceerde dat de Duitse haar niet passeerde.”

De finale had veel weg van een trainende Van Eupen. Ze is dan op oorlogspad, zoals ze in de roeidocumentaire De Perfecte Haal zegt. „Het is een spel”, meende Verdonkschot. „Als ze traint op een baan van 1.000 meter en ze komt op de helft een roeier tegen, dan kijkt ze of ze na het keerpunt sneller dan die boot weer op de helft is. Het maakt niet uit wie dat is. Ze heeft een compromisloze houding doordat het haar nooit gemakkelijk is gegaan. Wat betreft toewijding en discipline is ze een rolmodel voor andere roeiers.”

„Als topsporter kan ik van Marit waanzinnig veel leren”, beaamde Femke Dekker die in Eton de finale roeide met de vier zonder stuurvrouw.

„Een aardig persoon, maar niet als roeister”, zei lichte skiffeur Gerard van der Linden over Van Eupen. „Ze is de beste van de wereld en heeft dat bereikt met hard werken. Ik begon met veel talent en zij met weinig.”

De houdster van de Gouden Riem, een onderscheiding voor Nederlandse skiffeurs, beslist dit najaar over een mogelijk traject richting de Olympische Spelen in 2008. Aangezien de lichte skiff niet op het olympische roeiprogramma staat, ligt een overstap naar de lichte dubbeltwee voor de hand. Van Eupen: „Er moet meer gebeuren dan af en toe heel hard roeien. Ik ga niet als toerist naar Peking.”