Men of Mortuaries-kalender

Twaalf gespierde Amerikaanse begrafenisondernemers poseerden voor de Men of Mortuaries-kalender 2007. Het doel: geld voor het goede doel inzamelen, en het imago van het beroep opvijzelen. „Wij zijn gewone jongens.”

Zelden zo’n vrolijke begrafenis gezien. Op de foto twaalf mannen die met een stralende glimlach aan een vers gedolven graf staan, met het touw al in hun handen om de kist te laten zakken. De twaalf hunks zijn Amerikaanse uitvaartondernemers, die samen de Men of Mortuaries-kalender hebben gemaakt. Op de website www.menofmortuaries.com is het nog mooier: daar staan ze alle twaalf rond hetzelfde graf, het bovenlijf slechts gehuld in een zwart colbertje. Als je met de muis over de foto gaat, verdwijnen de jasjes van de drie mannen aan de rechterzijde geleidelijk, en staan ze met ontblote torso te pronken.

Helemaal rechts op de foto staat Ken McKenzie, uitvaartondernemer in Long Beach, Californië. Van hem is het idee van de kalender afkomstig. Met de kalender wil hij geld ophalen voor een goed doel: de KAMM Cares Cancer Foundation, die vrouwen met borstkanker financieel wil ondersteunen. McKenzie is oprichter van de stichting, die hij vernoemde naar zijn zus, Katherine Alyce McKenzie-Meadows, die in 2003 genezen werd verklaard van borstkanker. Noem het een bijzondere manier van fondsenwerving.

Sinds de film Calendar Girls uit 1999 heeft de combinatie van bijzondere (beroeps-)groepen en bescheiden bloot aan populariteit gewonnen. In de film waren het Britse plattelandsdames op leeftijd die stoutmoedig besloten om hun jaarlijkse kalender met hun eigen lijf op te fleuren. Dat kreeg navolging bij – vooral vrouwelijke – sportteams, ouderen (in 2004 verscheen in Nederland een 50PlusKalender) en een onverdachte groep als het Radio Symfonie Orkest, die in 2005 met een blootkalender protesteerde tegen het „uitkleden van de kunst”.

Toen Ken McKenzie zijn idee eenmaal had, plaatste hij een oproep in een Amerikaans uitvaartvakblad. Het leverde hem driehonderd reacties op uit het hele land. Uiteindelijk selecteerde McKenzie elf begrafenisbinken. Hij poseerde zelf als Mr. June. In april was de fotoshoot in Long Beach.

McKenzie zelf zit behoorlijk strak in zijn vel, net als Mr. May, bodybuilder David Fisch. Maar niet iedereen is even breedgeschouderd en stevig gebouwd. Het was een bewuste keuze om niet allemaal ‘gym guys’ te nemen, laat McKenzie uit de VS weten. „Ik wilde dat het een goede afspiegeling zou zijn. De modellen zijn normale mensen. We zijn trots op onze verschijning, we trainen regelmatig en leiden een gezond leven.”

De kalender wordt officieel pas op 1 oktober gepubliceerd. Die maand staat in de VS in het teken van borstkanker. Maar nu al zijn er van de eerste oplage van 50.000 kalenders 5.000 stuks verkocht. McKenzie heeft zich tot doel gesteld een miljoen kalenders te verkopen, naast de T-shirts die ook via de site worden verkocht. „De respons is geweldig. Van over de hele wereld komen de vragen binnen.”

Behalve op Calendar Girls is de Men of Mortuaries-kalender ook geïnspireerd op de kalenders van stoere brandweermannen, de ‘fire hunks’, die sommige brandweerkorpsen in de VS uitbrengen om geld in te zamelen voor brandwondenpatiënten. De foto’s van deze robuuste mannen, ook vaak half ontkleed, hebben hun weg snel gevonden naar allerlei gay-websites. McKenzie heeft er geen probleem mee als hetzelfde zou gebeuren met zijn ‘uitvaart-hunks’. Hij weet inmiddels dat zijn kalender zowel door vrouwen als door mannen aantrekkelijk wordt gevonden. „Ik heb gemerkt dat veel mannen het leuk vinden: zowel hetero’s die een kalender aan hun vriendin cadeau willen geven als homo’s. Waar het uiteindelijk om gaat, is dat we plezier hadden in het maken van de kalender, en dat we er anderen mee kunnen helpen.”

Behalve fondsenwerving is een bijkomend doel toch ook een beetje om het uitvaartvak in een ander daglicht te stellen. „Veel mensen hebben een wat morbide beeld van ons beroep”, aldus McKenzie. „Alsof we allemaal 197 jaar oud zijn, en met een enorme bochel in de klokkentoren ronddwalen. Ik hoop dat we op deze manier kunnen laten zien dat we gewone jongens zijn. Als uitvaartverzorgers vervullen we een uiterst belangrijke rol op het moment dat een familie daar het meeste behoefte aan heeft. Ik hoop dat de kalender ertoe zal bijdragen dat onze bedrijfstak een menselijker gezicht krijgt, net als de televisieserie Six Feet Under. De mannen die zich hebben aangemeld als model zijn dubbel trots: ze doen iets tegen de oude stereotypen, en tegelijk halen ze geld binnen voor de goede zaak.”