Debat over Günter Grass

Het heeft me bedrukt. Mijn jarenlange zwijgen is een van de redenen om dit boek te schrijven. Het moest eruit, eindelijk. […] Het is zeker zo dat ik geloofde dat ik met mijn schrijven genoeg deed.

Günter Grass in Frankfurter Allgemeine Zeitung, 12 augustus

Zijn Nobelprijs voor literatuur zij hem van harte gegund, maar voor het overige heeft hij ieder recht op respect verloren.

Columnist J.A.A. van Doorn in Trouw, 19 augustus

Grass heeft niet gelogen, hij heeft ook niet iets verzwegen, hij heeft iets niet kunnen zeggen. [...] Grass mag zich gelukkig prijzen dat hij bij de SS ervaringen in vergissingen heeft opgedaan.

Schrijver Oscar van den Boogaard in de Volkskrant, 19 augustus

[De Nobelprijs] moest gaan om het voortreffelijkste werk ‘in idealistische richting’. [...] Maar hoe men dat vereiste idealisme ook precies definieert, het is uitgesloten dat men het kan rijmen met de nu door Grass zelf onthulde feiten.

Boekhandelaar Maarten Asscher in de Volkskrant, 19 augustus

Wat een vrij normale stap van een Duitse puber was en zo ook nog werd gezien in de jaren vijftig, kon in het goed-fout-simplisme van de jaren daarna uitgroeien tot een soort misdaad tegen de menselijkheid.

Columnist Ben Knapen in NRC Handelsblad, 23 augustus

Juist van hem, die vooral in de jaren dat de CDU aan het bewind was, de regering kastijdde omdat zij, volgens hem, meedeed aan het verdringen van het verleden, had een grotere openheid mogen worden veracht.

Columnist J.L. Heldring in NRC Handelsblad, 24 augustus

Toch zou ik willen bepleiten dat ik de harde lessen, die mij in mijn jeugd zijn gegeven, heb begrepen: mijn boeken en politiek handelen zijn getuigen daarvan.

Günter Grass in Frankfurter Allgemeine Zeitung, 23 augustus