Moeder doet de was en toch ga ik naar Harvard

Arthur Krebbens spoort studenten aan in het buitenland te studeren (nrc.next, 14 augustus).

Maar ook Nederland biedt internationale opleidingen.

Natuurlijk heeft Krebbers gelijk als hij zegt dat er een wereldwijde markt is voor universitaire opleidingen. Maar met zijn oproep aan Nederlandse studenten meteen na het eindexamen op het vliegtuig te stappen, doet hij de Nederlandse studenten en universiteiten geen recht.

Krebbers’ gesomber over honkvaste moederskinderen van wie maar 2 procent aa

n een buitenlandse instelling studeert, rust op een wel heel nauwe definitie van internationalisering. Het gaat hier alleen om bachelorstudenten die een volledige opleiding in het buitenland volgen. Maar uit cijfers van het Nuffic blijkt dat meer dan een derde van de studenten een deel van hun studie in het buitenland doorbrengt. Een Erasmus-uitwisseling, stage in Kaapstad of internationale masteropleiding is geen uitzondering meer.

Belangrijker is dat het Nederlandse studielandschap zich in rap tempo aan het internationaliseren is. Een goed voorbeeld daarvan zijn de op het Amerikaanse leest geschoeide ‘university colleges’. Met kleinschalig, intensief, Engelstalig onderwijs voor studenten van over de hele wereld.

Wij spreken uit ervaring. Als jonge wetenschappers verruilden wij vorig jaar onze docentenbanen aan grote Nederlandse universiteiten voor de Roosevelt Academy, het University College in Middelburg.

Natuurlijk zijn wij nog steeds wat lacherig over dat hele Angelsaksische in het barokke Middelburgse stadhuis: studenten als klanten, een campus, ‘academic gowns’ bij de opening van het academisch jaar in Harry Potter-setting, en de vlag die uitgaat als Elsevier schrijft dat in Middelburg de meest tevreden studenten van Nederland rondlopen.

Intussen staan wij voor groepen van maximaal 25 zorgvuldig geselecteerde studenten, uit Groningen en Goes maar ook China en Canada. Studenten die na de schok van het moordende studietempo met plezier werkweken van 56 uur maken. En die zich volgens de filosofie van de ‘liberal arts’-opleiding breed ontwikkelen.

Studenten aan de Nederlandse university colleges combineren een internationaal georiënteerde bacheloropleiding met de mogelijkheid thuis nog de was te doen. Bovendien betalen ze het Nederlandse collegegeld betalen. De ervaringen in Utrecht, waar de oudste van de drie university colleges zetelt, leren dat afgestudeerden zich vervolgens een plek, met beurs, kunnen verwerven aan de London School of Economics of de Harvard Law School.

Dus, wie wil internationaliseren kan ook in Nederland terecht. En kan eventueel later, met meer bagage, de wijde wereld in. Vergeet niet dat The Daily Telegraph onlangs Engelse studenten aanraadde om – vanwege de gunstige prijs/kwaliteit verhouding – in Nederland te studeren.

Barbara Oomen en Herman Lelieveldt zijn beiden universitair hoofddocent aan de Roosevelt Academy in Middelburg

Ga naar nrc.nl/opinie voor het artikel van Arthur Krebbens