in de marge

In 1610 brengt een Nederlands schip de eerste lading thee naar Europa. De reizen – soms bijna een jaar – maakten thee kostbaar. Halverwege de 18de eeuw wordt thee goedkoper en wordt het een drank voor het gewone volk. Zo presenteert Pickwick haar thee op internet.

Anno 2006 kan je thee ‘zetten’ met de kromme koffietap van Senseo. Sinds kort zijn er voor het Senseo-apparaat theepads te koop. Een nieuw lucratief gat in de markt, want je moet een aparte houder kopen om de thee niet naar koffie te laten smaken. Introductieprijs 2,49 euro (wordt later 4,99 euro). Onder de theesmaken zijn: Earl Grey, Tempting Red (rooibossmaak), Lemon & Lime en Misty Green (groene thee). Te koop in zakjes met 20 theepads (adviesprijs 1,59 euro).

Bij de ‘Top of Flop’-minitest in de Consumentengids scoorden de theepads positief, vooral omdat het een gemakkelijke manier van theezetten is en de theepads iets toevoegen aan het gebruik van het Senseo-apparaat.

Lemon & Lime en Earl Grey vonden de proefpersonen het lekkerst, groene thee scoorde het minst, maar het algehele oordeel was positief (geen bijsmaak van koffie, al adviseert de fabrikant wel het apparaat eerst een keer door te spoelen). De meest voor de hand liggende smaak ontbreekt echter: Pickwick-thee zonder smaakje. Waarom? Moet die toch langer trekken voor een goed aroma? Bang voor een bijsmaakje? De vraag voorgelegd aan de woordvoerder van Pickwick: „We positioneren theepads als een eigenwijze thee, die je op een eigentijdse manier zet. We hebben ons gericht op varianten met een twist, op verrassende theesoorten.” En daar past een gewone thee niet tussen. Er is uitgebreid onderzoek verricht om melanges samen te stellen die een korte trektijd hebben. Andere melanges zijn in ontwikkeling.

Lex veldhoen