Gewiekst en agressief

Informatiemakelaar VNU heeft haar nieuwe topman gevonden bij General Electric.

De divisie die hij daar onder zich had, had bijna tien keer zo veel omzet als heel VNU.

De vraag over de nieuwe bestuursvoorzitter van makelaar in zakelijke informatie VNU is niet of hij ruimschoots ervaring heeft in zijn nieuwe sector – die heeft hij niet. De vraag is: stippelt David Calhoun zijn eigen carrière uit, of overkomt zijn loopbaan hem zomaar?

Na de bekendmaking van zijn benoeming stuurde hij een e-mail rond. „Ik weet dat velen verwachtten dat ik General Electric zou verlaten om een grote beursgenoteerde onderneming te leiden. Maar dat heeft me nooit getrokken. Grootte is niet belangrijk. Ik heb al een aanzienlijk deel bestuurd van het grootste en beste beursgenoteerde concern ter wereld, General Electric.” Hij had 85.000 werknemers onder zich, samen goed voor 40 miljard dollar (31 miljard euro) omzet.

Nu dus VNU, de voormalige uitgever van Libelle en Donald Duck, die het hoofdkantoor naar New York verplaatste en in de VS bekendheid kreeg als verzamelaar van kijkcijfers en marketinginformatie. Na de mislukte overname van een Amerikaanse handelaar in farmaceutische informatie en een daaropvolgende aandeelhoudersrevolte moest topman Rob van den Bergh vertrekken. Inmiddels is het bedrijf gekocht door zes investeringsmaatschappijen.

Met Calhoun (49) heeft VNU een grote slag geslagen. In februari riep tijdschrift Fortune hem nog uit tot de meest getalenteerde bestuurder ter wereld. „Een superster in wording.” Eerder had The Wall Street Journal Calhoun al geroemd om „zijn agressieve verkooptechnieken, zijn talent om strategisch risico’s te nemen en zijn bestuurlijke gewiekstheid”.

Headhunters lopen met hem weg om zijn „extreem indrukwekkende en met zorg opgebouwde cv”. Calhoun had steeds andersoortige divisies onder zich: treinlocomotieven, vliegtuigmotoren, gloeilampen. Zijn klanten liepen uiteen van een consumentenbedrijf (lampen) tot een divisie met de militaire markt als afnemer (de motoren). Hij stond daarnaast aan het hoofd van de verzekeringspoot van General Electric en werkte in Singapore voor GE Plastics.

Calhoun werkte sinds zijn afstuderen voor GE. Na het vertrek van ‘Mr GE’ Jack Welch in 2001 werd hij, als een van de velen, ten onrechte genoemd als kroonprins. Hij was echter nooit serieus in beeld.

Vorig jaar werd Calhouns naam veelvuldig genoemd als nieuwe topman van vliegtuigfabrikant Boeing. Weer ten onrechte. Maar het voedde wel de angst van General Electric dat Calhoun gedesillusioneerd weg wilde, en GE promoveerde hem tot vicevoorzitter.

In 1997 hield hij een toespraak voor afstuderende studenten van zijn alma mater, de Virginia Polytechnic Institute. „Door mijn moeder werd ik vroeg in de richting van deze universiteit geduwd”, zei de zoon van een cementondernemer. „Ze haalde de hele familie naar ons huis om dat te bewerkstelligen.”

Ook na zijn studie boekhouden was de keuze voor zijn tot nu toe enige werkgever niet al te doordacht. „Twintig jaar lang heeft GE me elke paar jaar gevraagd iets nieuws en anders te doen”, zei hij zeven jaar geleden. En, „van elke nieuwe baan verwacht ik dat deze voor het leven is. Dat is nu ook niet anders.”