Een luxeprobleem te lijf met drank

Troep genoeg bij de Gamma’s en de Praxissen. Een suikerspinmachine voor huishoudelijk gebruik bijvoorbeeld. Om te voorkomen dat de kinderen van Nederland weer dun worden. Maar een fatsoenlijke ketel om alcohol te stoken hebben ze niet. Daarom een tip voor huisvlijtcriminelen.

Geef buurman of vriend met de auto op reis naar het zuiden 200 euro mee. Voor dat geld of voor minder kan hij op de terugweg bij menig dorpssmid beneden de grote rivieren een complete, heel mooie distilleerinstallatie kopen voor sterke drank.

Ik heb een pracht van een koperen ketel gezien die een vakantieganger bij een dorpssmid in Portugal kocht voor zijn vriend in Nederland die sterke drank stookt.

Het mag niet, maar wat moet je dan met je appels?

Dat is het luxeprobleem van het seizoen. Duizenden rijpe appels aan duizenden bomen in verwaarloosde boomgaarden en op particuliere erven.

Je koopt in een opwelling een fruitboompje bij de Aldi (elk voorjaar wel even in de aanbieding). Boompje wordt groot en na tien jaar zit je met een berg appels waar je je niet doorheen weet te eten.

Veel appels van particuliere bomen zijn niet klokgaaf om zo te eten. Je moet er wat mee. Calvados!

Daar is lang niet iedereen voor ingericht en je moet het durven. Appelmoes zou veilig kunnen, maar er staan zo ergerlijk goedkope potten appelmoes van Koeleman in de winkel die zo irritant lekker zijn dat het de moeite niet loont daar aan te gaan tippen.

IJs zegt het meisje. En dat heb je niet van Koeleman. IJs maak je in een ijsmachine. Twee soorten zijn er op de markt in een tiental uitvoeringen. Voor betrekkelijk veel geld is er de forse ijsmaker met ingebouwde vriesinstallatie.

Omdat na Kerstmis de machine in de vergetelheid raakt is het verstandiger een minder duur apparaat te kopen dat z’n kou uit de huishoudvriezer haalt. Er is een bijzondere, zonder bewegende delen. Een dikwandige pan met een dikke deksel. Hij moet in zijn geheel in de vriezer waarna er twaalf uur later een vloeibaar mengsel in kan dat ‘vanzelf’ ijs wordt.

Midas heet de pan, te koop voor ongeveer 90 euro in sommige chique kookwinkels. Andere ijsmachines hebben en motor en spatel. De dubbelwandige beker met vloeistof tussen de twee wanden moet eerst een dag in het vriesvak. Dan kan de deksel met een motortje erop dat een spatel ronddraait in de beker.

Het vloeibare mengsel dat ijs moet worden kan er bijgegoten worden. Tegen de binnenwand van de ijskoude beker vriest een laagje van het mengsel dat er door de spatel afgeschraapt wordt en met de rest wordt vermengd. Dat gaat net zo lang door tot de hele inhoud van de beker uit zacht ijs bestaat.

Al deze machines doen het goed, je snapt dan ook niet dat ze zoveel in prijs verschillen. Van 35 tot 125 euro ongeveer. En dan is er een merkloze van 15 euro. Kan niks wezen, dacht ik, maar ik kocht hem uit nieuwsgierigheid. En in een winkel waar je zo’n ding helemaal niet verwacht. Gamma. Dat dus weer wel.

Hij maakt van appelpulp met wat suiker uitstekend sorbetijs. Maar een scheutje calvados zou er nog in moeten.

Wouter Klootwijk