Wielersoap in de Ardennen

Onverwacht spektakel in het Belgische Ans: de verwachte winnaar van de Eneco Tour werd op enkele tientallen meters voor de finish door de latere winnaar onderuit gereden.

Erik van der Walle

Als een armzalig vod lag het op de tafel voor hem. Stefan Schumacher had de rode leiderstrui al weer uitgetrokken toen de persconferentie nog moest beginnen. Voordat de eerste vraag gesteld kon worden, kleedde organisator Rob Discard van de Eneco Tour de Duitse rondewinnaar hoogstpersoonlijk aan.

Nee, echt trots op de eindzege van de ProTourwedstrijd door Nederland en België was de coureur van Gerolsteiner niet. Een uurtje eerder was klassementsleider George Hincapie vlak voor de finish onderuitgegaan door een uitwijkmanoeuvre van Schumacher. En dankzij zijn derde plaats en vier bonificatieseconden sloot de Duitser de Tour winnend af met één tel verschil op de ziedende Amerikaan. „Het ligt in jouw handen”, had de coureur van Discovery na de finish nog gezegd, in de hoop dat Schumacher hem de zege zou schenken. „Ik was anders zeker derde geworden en dan win ik het eindklassement. Wees eerlijk en geef het gewoon toe.”

Maar wat is eerlijkheid, vroeg de sympathieke Schumacher zich bij de jurywagen af. „Er valt mij niets te verwijten. Ik moest uitwijken voor de arm van een supporter, anders was ik zeker zelf gevallen. Dat ik vervolgens George meeneem, dat is toch zeker niet mijn fout?”

Die conclusie werd gedeeld door de jury, die overigens wel sprak van „een zeer moeilijke beslissing”. Op de televisiebeelden was duidelijk te zien dat een supporter juichte voor de dagzege van Philippe Gilbert. De toeschouwer zag blijkbaar het peloton enkele tellen later niet langskomen. Schumacher kreeg een klap en maakte een zwiep naar rechts waardoor Hincapie ten val kwam. De Duitser was niets te verwijten. „Er zijn renners voor minder gedeklasseerd”, brieste ploegleider Dirk Demol van Discovery echter. „We gaan zeker een klacht indienen.”

De verontwaardiging bij de ploeg van Lance Armstrong was begrijpelijk, want wat is er frustrerender dan de eindoverwinning via een valpartij in de laatste vijftig meter verliezen. Discovery had de laatste dagen de leiderstrui van Hincapie, die hij zondag in de tijdrit in Landgraaf had veroverd, met veel inzet verdedigd. En dat die valpartij dan ook nog eens wordt veroorzaakt door Hincapies grootste concurrent, maakt het extra zuur. Dat zag Schumacher ook wel in. „Dit einde is met die valpartij natuurlijk verschrikkelijk blöde. Als George de zege krijgt is het Scheisse, als ik win is het ook Scheisse. Voor niemand is het leuk. Nou ja, voor mij iets leuker dan”, aldus de 25-jarige coureur van Gerolsteiner die op deze manier wel een ProTourzege boekte.

Terwijl Hincapie – ook al in de finale van de klassieker Parijs-Roubaix ongelukkig gevallen na een stuurbreuk – witheet op weg ging naar de rennersbus, moest ploegleider Demol stoom afblazen. Volgens de Belg was de eindzege van Schumacher om nog een andere reden onterecht. „Tijdens de proloog in Den Helder is hij zeker één seconde te vroeg vertrokken. Dat hebben we zelf gezien. Dat komen we nu te kort.”

Geconfronteerd met dit verhaal brak voor het eerst gisteren bij Schumacher tijdens de persconferentie een voorzichtige lach door. „We moeten natuurlijk wel serieus blijven. Maar goed, ik zou in zijn geval ook teleurgesteld zijn.” Juist vanwege die ene seconde verschil, na acht dagen koersen van Den Helder tot de Belgische Ardennen, leek het lot van Hincapie nog triester. „Het is niet veel”, zei de winnaar. „Je kan met één seconde verschil moeilijk zeggen dat iemand de betere coureur was.”

Ook voor de organisatie was de soap in de laatste meters van deze achtdaagse wedstrijd pijnlijk. „Het is een spijtig voorval, maar we hebben toch de spetterende finale gezien waar we op hadden gehoopt”, zei Rob Discard van de organisatie. Hij weet als geen ander dat zijn koers zich geen flaters meer kan veroorloven. Sponsor Eneco had voorafgaande aan de koers nog gedreigd dat een herhaling van vorig jaar niet op prijs zou worden gesteld: toen werkten de Nederlandse en Belgische organisatoren slecht samen en werden tijdens de koninginnerit renners zelfs de verkeerde kant opgestuurd.

Nu zorgde de koninginnerit over 200 kilometer, bijna een kopie van de voorjaarsklassieker Luik-Bastenaken-Luik, voor een spannende finale, zeker omdat de nummer tien minder dan een minuut van de leider af stond. Bekende beklimmingen als de Redoute en de Saint Nicolas zorgden voor telkens nieuwe renners vooraan. En spanning kon de niet al te sterke bezette Eneco Tour op de slotdag wel gebruiken. Buiten de tijdritten waren er vooral massasprints. Discard zag die sprints, met zijn landgenoot Tom Boonen driemaal als winnaar, niet als een nadeel. „Wij moeten ook voorkomen dat na twee dagen de winnaar al bekend is. Volgend jaar zullen we ook weer naar een spannend eind toe werken.” Al zal een herhaling van de ontknoping van gisteren er niet in zitten.