In Canada gaat het heel anders

Het volkslied zingen en trouw beloven aan koningin Elizabeth.

Zó word je Canadees.

Enthousiast vertelt Ron Regterschot over de ceremonie waarbij hij onlangs werd genaturaliseerd tot Canadees. Vier weken geleden legde de Nederlander de eed af in Oshawa, een voorstad van Toronto. Samen met vijftig andere nieuwkomers uit 28 verschillende landen doorliep hij een Canadese citizenship ceremony, een feestelijke inburgeringsplechtigheid die mede als voorbeeld heeft gediend voor de Nederlandse naturalisatieceremonie.

„Het deed me echt wat om Canadees te worden”, zegt Ron Regterschot, een 47-jarige computerdeskundige die sinds 1998 in Canada woont en sinds vier jaar werkzaam is als Eerste Consulaire medewerker op het Nederlandse consulaat in Toronto. „Ik ben trots op het land, trots om Canadees te zijn. Het is geweldig te leven in een land waar mensen van zoveel culturen met elkaar kunnen samenleven zonder veel frictie.”

Juist die diversiteit werd tijdens de ceremonie onderstreept. Naast plechtige elementen, zoals de eed van trouw aan koningin Elizabeth, het Canadese staatshoofd, en het zingen van het volkslied, O Canada, bestond de ceremonie uit een toespraak door een citizenship judge. Deze bedankte de nieuwe Canadezen voor hun keuze, heette iedereen welkom in het land en riep de nieuwkomers op hun kwaliteiten, meegebracht uit alle delen van de wereld, in te zetten om Canada te helpen verbeteren.

„Hij deed het erg goed”, zegt Regterschot. „Ik had iets heel formeels verwacht, maar dat was het niet. Het was een geweldige toespraak”, zegt Ron Regterschot. „De judge maakte duidelijk dat de groei van het land te danken is aan immigranten. Hij moedigde ons aan niet in onze eigen gemeenschap te blijven hangen, maar erop uit te gaan en ons te mengen met anderen. En om een bijdrage te leveren aan de opbouw van Canada. Om iets terug te geven aan het land, in ruil voor de kans om hier te leven.”

Om Canadees te kunnen worden, moet je tenminste drie jaar in het land wonen. Het Nederlanderschap hoefde Ron Regterschot er niet voor op te geven, dankzij een wetswijziging uit 2003 die de dubbele nationaliteit toestaat voor Nederlanders die zijn getrouwd met iemand van een andere nationaliteit. Wel moest hij inburgeringsexamen doen.

„Ik kreeg een boekje toegestuurd met informatie voor een examen dat je moest afleggen over Canadese cultuur, geschiedenis en politiek. Het examen bestaat uit meerkeuzevragen. Als je het boekje hebt doorgelezen en je hebt gezond verstand, dan kun je bijna niet zakken.”

Ron Regterschot had alle vragen goed en kreeg binnen twee maanden een oproep voor zijn naturalisatieceremonie. Zijn verloofde, Karen Connor Petcoff, ging mee. Hoewel zij in Canada geboren is, vond ook zij de plechtigheid inspirerend. „Ik realiseerde me dat het een voorrecht is om hier te leven”, zegt zij. „Ik weet zeker dat de mensen die bij de ceremonie waren, er voor de rest van hun leven aan zullen terugdenken.”

Ron Regterschot kreeg een burgerschapscertificaat, getekend door de minister van immigratie. Hij glundert nog na van de plechtigheid. „Het was een hele warme ceremonie, mensen werden echt welkom geheten”, zegt hij. „Ik voelde me welkom. Er heerste een sfeer van saamhorigheid. Ik had het gevoel: eindelijk thuis.”