Familiedrama’s

Als moslima in Nederland krijg je te maken met een aantal basisvragen die je zo nu en dan door nieuwsgierige Nederlanders toegeworpen worden. Eén van die vragen betreft wat ik zou doen als ik uitgehuwelijkt zou worden. Hoewel ik met volle zekerheid kan zeggen dat er in onze familie geen sprake is van uithuwelijking antwoord ik steevast: weglopen. Op die manier kunnen we lekker verder babbelen omdat ik de deur zo opengooi voor vraag nummer twee: Ben ik dan niet bang dat mijn ouders me zullen vermoorden? Er komt toch veel eerwraak voor bij moslimgezinnen? Het startsignaal is gegeven en de discussie kan beginnen.

Ik leg wat feiten op tafel: „Eerwraak komt vaker voor in de Italiaanse of Turkse gemeenschap.” Er wordt een poging gedaan mijn feiten te verbrijzelen: „En al die Marokkaanse broers die het leven van hun zussen verpesten dan?” „Dat zijn sukkels en dat heeft niks met eerwraak te maken.” Mijn opponent gooit weer met wat tegens en ik kom met wat pro’s. Dat gaat dan een tijdje zo door tot ik er een heel ander onderwerp bij haal. Familiedrama’s in Nederland.

Wat de feiten erover zeggen kan ik niet raden, maar het ziet ernaar uit dat er steeds meer gezinnen zijn waarin één lid de rest uitmoordt. Met redenen als het vreemdgaan van de partner of een scheiding wordt er een einde gemaakt aan het hele gezin. Gewetenloos gaat een gezinslid soms iedereen af, tot de éénjarige baby aan toe.

De media smullen ervan maar zorgen er wel voor het beestje niet bij zijn naam te noemen. Het Westen is immers verder ontwikkeld dan de Turken uit de bergen. En dus wordt eerwraak ‘familiedrama’. We kijken naar het nieuws, zijn geschokt, maar leven verder. Wanneer het een eerwraak-incident betreft, kijken we echter het nieuws, zijn we geschokt en keuren we de Turkse buurman geen blik meer waardig.

Afgelopen zondag heeft een 81-jarige man zijn vrouw vermoord, waarna hij zichzelf ook van het leven beroofde. Mijn buurman wordt in april 81. Ik zal de buurvrouw alvast waarschuwen.

Hasna El Maroudi

Student modevormgeving aan de kunstacademie Willem de Kooning. Begon als redacteur/columnist bij Spunk.