ik@nrc.nl

In de trein zit ik tegenover een lief omaatje. We raken aan de praat en keuvelen over regen, de euro, kleinkinderen en sterren die op ijs dansen.

De trein mindert vaart. „Hier moet ik eruit”, zegt oma. Ze haalt iets uit haar tas en drukt het in mijn hand. „Voor u, omdat het zo gezellig was.” En weg is ze.

„Hé, een Raider”, mompel ik. „Dat dat nog bestaat.” Ik scheur de wikkel open, haal een van de twee repen eruit en neem een hap.

Raider is toch Twix geworden, schiet me ineens te binnen. Ik pak de wikkel en lees: ‘Ten minste houdbaar tot einde: 04-08-1991’. Mijn maag begint te rommelen. Ik kijk uit het raam. Daar staat oma op het perron. Ze zwaait naar me.

Zelf een ‘ikje’ insturen kan via www.nrc.nl/ik