Houtsnede van Maria

Sam Perlozzo, een 56-jarige honkbaltrainer met een pokdalig gezicht en kraalogen, leunt tevreden achterover. Zijn kantoor puilt uit met journalisten. Perlozzo dicteert: ‘Een geweldige opsteker. Ik voelde me volledig ontspannen in de dugout. He is a big strong kid.’

‘The kid’ is Daniel Cabrera, een lange pitcher uit de Dominicaanse Republiek die net een shutout heeft geworpen: 15-0 voor de Orioles tegen de Blue Jays uit Toronto. Een shutout is een zeldzaamheid: een werper gooit een volledige wedstrijd zonder dat de tegenstander weet te scoren.

Nadat Perlozzo is uitgesproken zoeven de journalisten naar de kleedkamer van de Orioles. Cabrera staat voor zijn locker. Voordat de pers de eerste vraag kan stellen slingeren Latijns-Amerikaanse teamgenoten van Cabrera enkele Spaanse zinnen in zijn richting. Ik versta het niet, maar meen te weten wat ze zeggen: ‘Moet je ze zien, de opportunisten. Nu ben je de held. Enkele weken geleden sabelden ze je nog neer.’ Cabrera zegt iets terug in het Spaans, voordat hij antwoord geeft op de eerste vraag: ‘Dit is het mooiste dat een werper in een wedstrijd kan meemaken.’

In juli werd de 25-jarige Cabrera teruggezet naar het reserveteam van de Orioles omdat zijn worpen maat en richting misten. Hij was, heette het, een wild thing, geen compliment voor een startende werper. Na een maand in de minors keerde hij terug. Zaterdag haalde hij zijn gram.

In het wedstrijdverslag meldt de plaatselijke krant de volgende dag dat Cabrera na de wedstrijd zijn vuist balde. Dat heeft de verslaggever verkeerd gezien. Cabrera wees na afloop van zijn kunststuk met een vinger naar de hemel, zijn hoofd strak in de nek. In de kast van zijn locker staat een houtsnede van Maria. ‘Ik geloof in God’, zegt hij na de wedstrijd. ‘De moeder van God brengt mij geluk.’ De gelukzoeker heeft zijn geluk gevonden. Voor even.

Menno de Galan

Dit is het vijfde deel in een serie over de honkbalcultuur in de Verenigde Staten.