Hincapie weer vooraan

George Hincapie was Lance Armstrongs trouwe knecht.

Na zijn zege in de tijdrit is hij leider in de Eneco Tour.

Het gezicht is ongeschoren, zijn lach gaat van oor tot oor en zijn kenmerkende zonnebril bedekt steevast z’n ogen. De Amerikaan George Hincapie (33), wielrenner van Discovery Channel, is een aimabele, ingetogen coureur die zelden zijn emoties toont. Slechts één keer, boven op Pla d’Adet, gunde hij het wielervolk een blik in z’n vochtige ogen. Hij, George Hincapie, geboren in New York, presteerde het onmogelijke; hij zegevierde in de zwaarste bergetappe van de Tour in 2005.

Een emotionele omhelzing met ploeggenoot Lance Armstrong volgde. De twee keken elkaar in de ogen, Hincapie schudde het hoofd. Hoe kon een knecht, een klassiekerspecialist, ineens de koninginnerit in de Tour winnen? „Die dag zal ik me altijd blijven herinneren. Het was een droom die werkelijkheid werd, de beloning voor een leven lang hard werken.”

Gisteren was hij – na zijn zege in de tijdrit van de Eneco Tour – opvallend minder uit balans. Dat zegt wellichtmeer over de status van de Nederlandse wielerronde dan over Hincapie. Hij bleef in de tijdrit over 16,1 kilometer in Landgraaf 0,21 seconden voor op de Italiaan Vicenzo Nibali.

Hincapie heeft lang geen verklaring gehad voor zijn overwinning op Pla d’Adet. Het is geen geluk geweest, zei hij zaterdag bij de ploegbus. „Ik train erg hard. En als ik meedoe aan een race is dat met de intentie te winnen, niet om trainingskilometers te maken. Veel renners zijn lui als ze thuis zijn. Het team geeft me vertrouwen en weet dat ik hard train als ik een maand naar huis ga.” De prestatie in de bergrit naar Pla d’Adet was opzienbarend omdat het wielrennen tegenwoordig specialisatie vraagt en de Amerikaan niet als rasklimmer bekend staat. Hincapie traint gevarieerd om zijn lichaam (1.90 meter) op alle onderdelen te prepareren.

Zijn wens Parijs-Roubaix te winnen staat bovenaan zijn verlanglijstje. Er komt veel geluk bij kijken, weet de man die in de laatste editie van de Hel van het Noorden als gevolg van een gebroken stuur ten val kwam en daarbij een scheurtje in zijn rechterschouder opliep. En mentaal moet ook alles goed zitten. Om zelfverzekerd te koersen, heeft hij in de winterperiode sessies bij zijn buurvrouw in Greenville, South Carolina. „Ze leert me veel van het leven. Ik heb geleerd in mezelf te geloven – een belangrijk onderdeel voor iedere sportman. Ik denk dat het veel mensen kan helpen, niet alleen wielrenners.”

Hincapie is de enige renner die Armstrong bij al zijn zeven Tourzeges terzijde stond. Ze kennen elkaar uit de nationale jeugdselectie. Vorige maand fietste Discovery voor het eerst zonder echte kopman door Frankrijk. „Dat voelde vreemd”, zei Hincapie, terwijl hij kinderen handtekeningen gaf. „We waren gewend aan Lance. Hij was onze kopman en we zouden er alles aan doen hem in het geel naar Parijs te brengen.”

Het ontbrak deze Tour aan cohesie bij de Amerikaanse ploeg. De beoogde kopman uit het rijtje Jaroslav Popovitsj, Paolo Savoldelli en Hincapie, kwam er niet. Popovitsj presteerde nog het beste met een 25ste plaats in Parijs, Hincapie finishte als 32ste. Was het wel verstandig om na een week koers pas te bepalen wie de leider van het team zou worden? „Ja, natuurlijk ben ik teleurgesteld over de Tour, maar ik kan er niet ontevreden over zijn. Het was een geheel nieuwe Tour voor ons. Dat vraagt een andere manier van rijden. Na de proloog won ik de gele trui, we wonnen een rit (Popovitsj, red.). Het was een harde, leerzame Tour, ja. We misten niet zozeer Armstrong, we misten een duidelijke leider in het team.”

Zelf mist hij de eigenschappen die een leider behoort te hebben. Toch zien de fans in Amerika hem als ‘hero’. Zijn ritzege in de Tour van 2005 resulteerde in de George Hincapie Day, in zijn woonplaats Greenville. In september vorig jaar fietste hij in zijn eigen wedstrijd. „Dat was een grote eer. Ik zie mezelf niet als held, maar als ik door die status mensen inspireer maakt me dat blij. Voor mij is het altijd nog fietsen, geen heldenwerk. Als ik mezelf als held wil zien, dan moet ik nog veel winnen. Ik wil Parijs-Roubaix, de Ronde van Vlaanderen en Touretappes winnen.”

En de Eneco Tour, ja, die past ook nog wel op zijn erelijst, al staat die minder hoog aangeschreven. De slotdag, overmorgen, over een gedeelte van het parcours van Luik-Bastenaken-Luik, bestempelt Hincapie als de zwaarste etappe. Kan hij dat aan? Hincapie, met een glimlach: „Yeah, why not.” Hincapie kan alles.

Dubbelslag Hincapie

Eneco Tour,tijdrit Landgraaf-Landgraaf, 16,1 km

1. Hincapie (VSt) 16,1 km in 19.58 min

2. Nibali (Ita) zelfde tijd

3. Schumacher (Dui) 0.07

7. Posthuma (Ned) 0.25

Algemeen klassement

1. Hincapie (VSt) 13.32.35 uur

2. Schumacher (Dui) 0.03

3. Nibali (Ita) 0.11

4. Gutierrez (Spa) 0.15

5. Quinziato (Ita) 0.31

7. Posthuma (Ned) 0.34