‘Bij elkaar kijken’ kan niet bij Ruiterspelen

Nederland doet aan alle zeven disciplines mee van de Wereldruiterspelen in Aken. Anky van Grunsven is de grootste kanshebber op een gouden medaille.

Met bijna duizend paarden, tegen de achthonderd hippische sporters uit 61 landen en een half miljoen toeschouwers lijken de Wereldruiterspelen in het Duitse Aken voor het eerst een succes te worden. Maar dat gaat ten koste van de gewoonte dat de beoefenaars van de zeven onderdelen bij elkaar kunnen kijken. De sporters die in de eerste week in actie komen, krijgen geen kaarten voor de tweede week; omgekeerd evenmin. En voor alle paarden tegelijkertijd is er ook geen plek in Aken.

Het was de Engelse prins Philip die als voorzitter van de internationale hippische federatie FEI vreesde dat het Internationaal Olympisch Comité (IOC) de hippische disciplines (springen, dressuur en eventing) wel eens van de Spelen zou kunnen verwijderen. In 1984 lanceerde hij het plan om de wereldkampioenschappen, die tot dan voor alle sporten afzonderlijk om de vier jaar op diverse plaatsen werden gehouden, te clusteren. Daarnaast leek het hem een goed idee dat sporters van de ene discipline ook kennis konden maken met andere hippische sporten door alles op één plaats te laten plaatshebben. Iedereen leeft in zijn eigen wereld en weet amper af van het bestaan van de andere ruiters. Als wij eenmaal in de vier jaar alle hippische topsporters samenbrengen ontstaat er onderling meer begrip en een sterkere band, redeneerde de prins.

Nadat Philip als voorzitter van de FEI was opgevolgd door zijn dochter Ann (wier dochter Zara nu meedoet aan de eventing, red.) bleef de olympische status van de hippische sport bedreigd. Daaraan kwam een einde toen Ann op haar beurt werd opgevolgd door Donna Pillar de Bourbon, zus van de Spaanse koning en goed bevriend met de voormalige IOC-voorzitter Juan Antonio Samaranch. Sindsdien is de olympische status verzekerd en kreeg het ontwikkelen van de Wereldruiterspelen binnen de FEI een lagere prioriteit.

Maar de Wereldruiterspelen behielden bestaansrecht. Naast de olympische disciplines springen, dressuur en eventing moesten ook de vierspansport, de endurance en het voltigeren een volwaardige plek krijgen, vond de FEI. Daar kwam in 2002 de discipline reining (een onderdeel van het western rijden) bij. In 1990 werden de eerste ruiterspelen gehouden in Stockholm en in 1994 volgde Den Haag. Aan die titelstrijd hebben diverse Nederlanders vanwege de slechte organisatie nachtmerries overgehouden. Ook ‘Rome 1998’ was geen succes, waarna het in het Spaanse Jerez de la Frontera in 2002 leek uit te groeien tot een stabiel evenement. Maar nog steeds waren er grote tekorten.

In Aken wordt gewerkt met een begroting van 18 miljoen euro en op 400.000 euro na is de dekking geregeld. „We rekenen er op dat tijdens de cross van de eventing en gedurende de marathon van de vierspannen nog veel kaarten worden verkocht zodat wede begroting sluitend krijgen”, vertelt Frank Kemperman, de wedstrijdleider.

Er zijn in de voorverkoop bijna 500.000 kaarten verkocht, wat inhoud dat alle wedstrijden in één van de drie stadions zijn uitverkocht. Slechts vijf procent van de kaarten is niet in de directe verkoop gegaan, omdat zij nodig waren voor deelnemers, officials en sponsors. Maar van gelijkheid van de sporten is nog geen sprake. Zo verdelen de springruiters een prijzenpot van 440.000 euro, terwijl voor de drie voltige-onderdelen (mannen, vrouwen en teams) 20.000 euro beschikbaar is.

Nederland is één van de slechts zes landen die in alle zeven disciplines met een team aan de start komt. In de dressuur heeft het team na de overwinning van het vorig jaar in Aken nu ook kans op goud, terwijl Anky van Grunsven met Keltec Salinero de huizenhoge individuele favoriet is. In de vierspansport heeft Nederland onder aanvoering van drievoudig wereldkampioen IJsbrand Chardon medaillekansen.

Bij het springen lijken de kansen op medailles niet groot, net zo min als in de eventing. In de endurance (de rit over 160 kilometer die vanochtend om 06.00 uur van start ging) kreeg Nederland bij de eerste veterinaire keuring een tegenslag te verwerken. Het paard Joker van Carmen Römer werd niet goedgekeurd en chef d'équipe Mechteld Gerding had het niet nodig gevonden om de reservecombinatie naar Aken af te laten reizen, om een eventueel openvallende plaats in te nemen.