Liverpool

Eindelijk, Dirk Kuijt kan naar Liverpool. Een jongensdroom is uitgekomen. Wat Arsenal voor Dennis Bergkamp was, is Liverpool voor Dirk Kuijt. Mooier kan het leven niet zijn voor een jongen van een visserman uit Katwijk.

Dirk was de afgelopen jaren een soort sacrament van Feyenoord geworden. Inplant van ijver, furie, liefde, wanhoop en gebed. Hij deed alles voor de Rotterdamse club, tot het bazelen toe van brakke liefdesverklaringen die nergens op sloegen. De geplaveide inborst van de legioenen vond dat prachtig.

Dirk Kuijt was in Rotterdam bijbels geworden. Een hogere macht met blonde krullen, met de lach van een nozem uit Katwijk, met de virtuoze kwek van een gelovige zonder geloof. Ik heb het altijd een knap staaltje van goedmoedige indoctrinatie gevonden. Uiteindelijk dacht iedereen bij Feyenoord dat Dirk in Rotterdam zou sterven.

Het schijnt dat Liverpool hem gekocht heeft voor 16 miljoen euro. Een recordbedrag. Kan Dirk dat waarmaken? Met het hart zonder enige twijfel, met de wreef iets minder. Kuijt is een werker, een wroeter, een oorlogsheld zelfs. Maar betaal je 16 miljoen voor een arbeider? Aan het laatste hebben ze in de Premier League geen gebrek. Alles wat daar voetbalt, is van het kompelgeslacht. Stoflong of geen stoflong, blijven beuken, doorgaan, hakken, slopen, terrein winnen op de woestenij van de ander. Aan inzet zal het Dirk niet ontbreken, maar kan hij het ook vertalen in een soort roes des persoons? Ik heb de afgelopen jaren vaak naar hem gekeken en geluisterd. En altijd was ik ontroerd. Maar ik kan niet ontkennen dat de ontroering een inslag had van eerbied voor onschuld, van ontzag voor de poëzie van de Kleinarbeit. De ultieme schoonheid ontbrak.

Liverpool heeft lang getwijfeld aan de toegevoegde waarde van de Nederlandse aanvaller. Sterker nog, de officiële scout van de club was met een negatief advies gekomen. Maar trainer Benitez bleef verliefd op de aanvaller. Noem het een soort amoureus instinct.

Tijdens het WK in Duitsland wou de Feyenoord-spits bewijzen dat hij klaar was voor een transfer naar de Europese top. Helaas, het mocht niet van Marco van Basten. Vrienden van Dirk weten dat hij in die dagen een existentiële crisis nabij was. Maar voor de buitenwacht hield Kuijt zich nederig, hoopvol en vol van enthousiasme. Vooral het laatste wekte ergernis. Hoe kan een speler die gepasseerd is voor de basis zo stoïcijns in de coulantie blijven? Waar bleven de kloten van Dirk Kuijt? Wat moest er dan nog gebeuren om zijn verzaligde glimlach eens te doorbreken tot grijns van minachting? Kuijt gaf geen krimp.

Ook bij Feyenoord had de aanvaller soms last van Ted Troost-trekjes. Positivo tot in de dood. Dat is leuk in Beiroet, maar niet in De Kuip. Terecht werd Kuijt verdampt tot bidprentje van Feyenoord, dat kon doorstaan wat niet te doorstaan is. IJdelheid als abstractie, het is mooi, maar niet in het ruige wereldje van een topclub en een nationaal elftal. Dirk heeft een paar jaar van zijn carrière opgeofferd aan het verlangen om vooral bemind te zijn. Bij mijn weten hadden Ruud van Nistelrooy, Raúl en de Ronaldinho’s lak aan etherische tralala. Zij waren de god die scoorde en dat moest maar volstaan.

Ik vraag mij nu af of Dirk Kuijt hard genoeg is voor een slagschip als de Premier League. Hij zal sowieso zijn cultuur van eindeloze inpasbaarheid moeten verlaten. Hij zal uit zichzelf moeten treden als beul van de consensus. Hij zal niet langer de lieve blonde jongen kunnen zijn die verheven om zijn zieke vader, zijn kindje en zijn vrouwtje geeft. Kuijt zal de hel van afgunst en intrige moeten trotseren. Daar is hij niet op gebouwd. Er is wel een houvast: Bergkamp had ook de gebrokenheid van suikerriet en het is hem bij Arsenal toch gelukt.

De underdog in de 26-jarige Dirk Kuijt heeft honger. Waar hij ook speelde, altijd was er kritiek op zijn verbale maniërisme buiten het veld. Bij Feyenoord minder dan bij FC Utrecht. Overal stond zijn geflamboyeerde loyaliteit onder curatele. Meende hij wel wat hij zei?

Jorien van den Herik weet beter. Hij heeft Feyenoord via Dirk Kuijt weer een financiële injectie voor de toekomst gegeven. De handelaar Van den Herik heeft de laatste cent uit Kuijt gemolken. Ik weet niet of dat fraai is, maar efficiënt is het wel. De Feyenoord-preses heeft met het verkoopplaatje Dirk Kuijt zijn slag thuis gehaald. Of Dirk daar gelukkig mee is? Dat weet hij zelf niet. Dirk is nog op zoek naar geluk.