Hollands Dagboek

Het dagboek van de Nederlandse naar Israël geëmigreerde Geske Boneh (ZB, 12 augustus) geeft blijk van de tragische verdwazing die in Israël heerst. Men kan het lezen als een dagboek van een liefhebbende moeder, om begrijpelijke redenen geobsedeerd door het welzijn van haar zoon, maar liefde, voor haar zoon of voor het vaderland, maakt blind.

Geen woord over de jarenlange bezetting in Libanon en Gaza, de West-Bank, de nederzettingenpolitiek, of over de mogelijke buitenproportionaliteit van Israëls acties in Libanon. Alleen maar jammeren over schuilkelders. Ook geen woord over de Arabische Israëliërs die het moeten stellen zonder schuilkelders.

Zoonlief lepelt intussen het hele repertoire van Israëlische propaganda braaf op vanaf zijn ziekbed. En natuurlijk wordt God gedankt dat hij de zoon heeft gespaard, maar dat die God duizend Libanese burgers heeft laten omkomen is niet het vermelden waard.

Alleen een héél ongeschoold lid van Hezbollah kraait simpeler taal uit, en die heeft geen huis met een grote tuin met groen gras, en het huis waar hij en al zijn familieleden wél woonden staat er waarschijnlijk niet meer.