Haar naam wordt weer genoemd

De meest politieke bank is het weer gelukt. De Rabobank krijgt opnieuw een medewerker in het hart van politiek Den Haag. Jan Schinkelshoek, directeur voorlichting van de Rabo, is nummer elf op de voorlopige CDA-lijst voor de Tweede Kamer.

Politieke macht en de Rabobank zijn met elkaar vertrouwd. De bank die zoveel boeren onder haar klanten heeft, had vroeger vooral goede contacten met de politici die het Europese landbouwbeleid maakten. Een van hen, voormalig eurocommissaris Pierre Lardinois, werd later voorzitter van de hoofddirectie.

Een van diens opvolgers in de Rabo-top, Herman Wijffels, werd zo vaak door CDA-politici gevraagd als minister(-president) dat het bijna gênant werd.

De kracht van de Rabobank is echter dat politici van alle gezindten zich aangetrokken voelen. PvdA’er Wim Duisenberg vertrok in 1978 als Tweede-Kamerlid naar de bank in Utrecht, om van daaruit benoemd te worden als president van De Nederlandsche Bank. Toen hij na een carrière bij de Nederlandse en de Europese centrale bank naar Nederland terugkwam, accepteerde hij een commissariaat bij de Rabobank.

Partijgenoot Wim Meijer was jarenlang voorzitter van de Raad van Beheer. Voormalig voorzitter van de PvdA-gemeenteraadsfractie in Amsterdam Tjalling Halbertsma is nu directeur van de vastgoeddivisie van de bank.

Voordat zij naar het kabinet-Balkenende overstapte was minister Sybilla Dekker van Volkshuisvesting commissaris van de Rabo. VVD-senator David Luteijn was jarenlang voorzitter van de raad van toezicht.

Het Nederlandse karakter van de bank en haar formidabele vermogen maakten de Rabobank ook een geziene partner voor het hoeden van nationale belangen. Een aandelenparticipatie van de bank in KLM verzekerde de luchtvaartmaatschappij van haar Nederlandse karaker. Als coöperatie was de Rabobank vastgebakken aan Nederland. Dat was van belang voor internationale landingsrechten van de KLM.

De bank financierde in 1993 met toestemming van het kabinet de zogeheten technolease-constructie die Philips 2,8 miljard euro opleverde. Het hielp het concern uit een financieel dal. De Rabobank kreeg zo een aftrekpost voor de vennootschapsbelasting.

Gezien haar sterk Nederlandse karakter, haar ruime vermogen (15,5 miljard euro) en dito winst valt de Rabo in de prijzen bij een langlopend kabinetsproject: lagere winstbelasting. In 2004 betaalde de Rabo 773 miljoen euro winstbelasting. In 2005: 599 miljoen. De bank was deze twee jaar in haar eentje goed voor 4 procent van de totale winstbelasting.

Menno Tamminga