Bestand geen garantie voor rust

Beleggers hebben het staakt-het-vuren in Libanon opgevat als onvervalst goed nieuws. De beurskoersen zijn gestegen en de olieprijs is gedaald. Gehoopt wordt dat de patstelling tussen Israël en Hezbollah een groter conflict in het Midden-Oosten op afstand zal houden. Maar dat zou wel eens ijdele hoop kunnen zijn.

Op de korte termijn zou de vrede in Libanon inderdaad bestendig kunnen blijken. Bovendien zal de Libanese oorlog wellicht leiden tot een minder zware Amerikaanse reactie op de vrijwel zekere verklaring van Iran, op 31 augustus aanstaande, dat het land zijn nucleaire ontwikkelingsplannen niet zal laten intomen. Vóór de oorlog leek de meest waarschijnlijke reactie nog te bestaan uit krijgshaftige taal of eventueel zelfs een bommenregen. Maar nu lijkt een minder oorlogszuchtig alternatief waarschijnlijker, dankzij het onvermogen van de Israëlische bombardementen om Hezbollah te breken of de publieke opinie in de moslimwereld te verdelen. Bovendien zullen de VS vermoedelijk niet in staat zijn veel steun te verwerven bij andere Veiligheidsraadsleden voor een echt harde lijn tegen Iran.

Maar over een aantal jaren bezien lijken de vooruitzichten voor de regio veel minder marktvriendelijk. Het zal iedereen enige tijd kosten om zich aan te passen aan de veranderingen in het regionale machtsevenwicht. Een paar lessen zijn echter al ter harte genomen door de regeringen van Iran en Syrië. Zij waren nóg enthousiaster dan beleggers over de wapenstilstand, omdat die hun meer vrijheid verschaft tegenover de Amerikaanse visie op het Midden-Oosten.

Israël lijkt kwetsbaar voor verdere druk van zijn vele vijanden in de regio. Maar zelfs als Israël niet wordt aangevallen, zijn er meer dan genoeg spanningen in Iran, Irak, Saoedi-Arabië en de andere Golfstaten om de regio aan de kook te houden. De olieproductie zou ontwricht kunnen worden, zoals in Irak is gebeurd.

Maar zelfs als de rust weerkeert aan het militaire front, hoeft dat nog niet goed te zijn voor de wereldeconomie. De dure olie vergroot de rijkdom en het zelfvertrouwen van alle grote exporteurs. Deze landen verschillen in tal van opzichten, maar delen de wens om meer macht naar het Midden-Oosten te halen. De meest voor de hand liggende manier om dat voor elkaar te krijgen is het verlagen van de olieproductie, zodat de prijs nog verder stijgt. De strijd in Libanon maakt het waarschijnlijker dat een land als Iran zijn economische spierballen zal laten rollen.

Edward Hadas

Voor meer commentaar uit Londen:www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld