‘Na ziekenhuis gaan we snel nog meer aankopen’

Woningcorporaties kopen een ziekenhuis. Het is voor het eerst. Wat willen ze daar eigenlijk mee? In een deel ervan komen woningen. Misschien voor studenten, of voor ouderen.

De Amsterdamse woningcorporaties De Key en Het Oosten redden met zorginstelling Cordaan het noodlijdende Slotervaartziekenhuis in Amsterdam-West. Toen De Key vorig jaar „veel grond, voor veel geld” bij Almere kocht belden de media niet, zegt directeur Jaap van Gelder van De Key. Nu wel. „Ik begrijp dat wel. Dit is het eerste ziekenhuis dat te koop stond.”

Wanneer dacht u, een ziekenhuis, dat is wel iets voor De Key?

„Toen ik de advertentie in Het Financieele Dagblad zag, begin juni, waarin het ziekenhuis zich te koop aanbood. Ik heb toen onmiddellijk mijn collega bij Het Oosten gebeld, we hebben een brief geschreven met onze interesse en twee of drie dagen later was duidelijk dat Cordaan met ons meedeed.”

Waarom Cordaan?

„Dat is voor ons de logische partij, omdat we allebei met hen samenwerken. We zijn eigenaar van meer vastgoedcomplexen waarvan Cordaan de exploitant is. Zij zijn dan verantwoordelijk voor de zorg en de patiënten.”

Wat kost zo’n ziekenhuis nu?

„Daar doen we geen uitspraken over. We nemen het gebouw van het ziekenhuis over, maar voor de ziekenzorg zelf betalen we niets. We kopen het gebouw. Het Slotervaart is een stichting en die fuseert straks met de stichting Cordaan, zo gaat dat bij zorgfusies. Daar komt geen geld aan te pas.”

Maar het Slotervaart zal toch geld willen krijgen. Wie zichzelf verkoopt, rekent toch op een bepaalde opbrengst?

„Dat geldt alleen in het geval dat de partij die verkoopt belang heeft bij het ontvangen van geld. In casu: als er aandeelhouders zijn die geld willen zien. Dat is hier niet zo. Een stichting als het Slotervaart heeft geen aandeelhouders. Wat voor Slotervaart het meest belangrijk was, is dat ons zakelijk plan het dichtst lag bij het plan dat ze hadden als ze zelfstandig door hadden kunnen gaan. En verder dat Cordaan inzet op een verbinding met ouderenzorg en thuiszorg. En dat we in ons plan extra aandacht hebben voor de Amsterdammers van niet-Nederlandse afkomst in Amsterdam-West, dat hadden de plannen van anderen kennelijk niet, voor zover ik dat weet.”

Wat was voor u het meest verrassende in het hele proces?

„Ik loop nog elke dag tegen verassingen aan. Niemand heeft ooit een ziekenhuis gekocht. Mensen op het ministerie van Volksgezondheid die anders niets met elkaar te maken hebben, moeten opeens samen overleggen. De verpleeghuiszorg die Cordaan levert wordt bijvoorbeeld uit de AWBZ betaald, maar een ziekenhuis door de zorgverzekeraars. Als je als nieuwkomer het dossier Slotervaart op je laat inwerken, vraag je je wel af: hoe heeft het zo ver kunnen komen?”

Wordt nu een kapitaaloverschot van de ene semi-publieke sector overgeheveld naar een die een tekort heeft?

„Nee. We zullen met een soort U-bocht constructie ervoor zorgen dat de financieringsstromen die normaliter in de loop van vijf tot tien jaar naar een ziekenhuis gaan, nu bij ons terecht komen, terwijl wij in een keer het geld voor het Slotervaart op tafel leggen. We hebben dat eerder gedaan, bijvoorbeeld bij ons project Berkstede, een woonzorgcentrum in Diemen.

„We hebben dat toen geregeld met het College Bouw zorginstellingen en met hen gaan we nu over het Slotervaart praten. Tot gisteren kon dat niet.”

Wat gaat u doen met het gebouw?

„De vijf bovenste verdiepingen komen leeg. Die willen we een woonfunctie geven, geen appartementen voor gezinnen, maar misschien wel als wisselwoningen voor de stadsvernieuwing. In elk geval kunnen er 250 studenten in. Of we zoeken met Cordaan iets, zoals zelfstandig wonen voor ouderen, met enige mate van zorg.”

Het Acta-gebouw, de opleiding van tandartsen van de Universiteit van Amsterdam en de VU aan de overkant van de straat, komt ook leeg. Heeft dat een rol gespeeld?

„Ja, er zijn geen harde toezeggingen, maar wel contacten over en weer. Naast het Acta-gebouw staat een verpleeghuis dat Cordaan exploiteert. De achterliggende gedachte is om van dat heel troosteloze bedrijvengebied dat daar middenin een woonwijk ligt iets moois te maken.”

De ervaring leert dat organisaties die in overnames als deze zijn verwikkeld tijd, inzet en aandacht onttrekken aan hun andere activiteiten. Waar gaat u gas terugnemen?

„U weet wellicht dat we met Het Oosten kijken of we willen fuseren en ik kan u voorspellen dat we dit jaar nog enkele grote aankopen zullen doen. Dit leidt eerder tot meer naar buiten kijken, dan meer naar binnen staren. Ik ben ervan overtuigd dat we alleen maar actiever worden. Fuseren doe je dan maar in je vrije tijd.”

Dat klinkt wat overmoedig...

„Ach, fuseren doe je natuurlijk niet in je vrije tijd. Ik beloof: geen enkel project in de stadsvernieuwing vertraagt of verandert doordat we een ziekenhuis kopen.”