Gezellige powersoul van Angie Stone

Concert: Angie Stone. Paradiso Amsterdam, 15/8. Herh.: 17/8.

Nadat het publiek minutenlang geklapt, gejoeld en ‘Angie! Angie!’ geschreeuwd heeft, ontploft de propvolle zaal van Paradiso dinsdagavond wanneer een dame uit het achtergrondkoortje het podium opkomt. Maar nee, ze was alleen haar tasje vergeten.

Het ontbreken van de toegift waar het uitzinnige publiek zo hardnekkig om vroeg, was een vreemde afsluiter van een avond die juist gekenmerkt werd door intimiteit en interactie. Ruim anderhalf uur lang had het publiek soulzangeres Angie Stone uit volle borst aangemoedigd en samen hadden ze een feestje gebouwd dat de diva deed opmerken dat ze eigenlijk elke drie maanden naar Paradiso in Amsterdam zou moeten komen „to party with y’all”.

Angie Stone speelde zonder haar vaste gitarist. Het leverde vooral de toetsenist extra werk op, die op drie keyboards tegelijk de melodielijnen en de nagalmende akkoorden moest spelen. De twee andere muzikanten waren meer op vertrouwd terrein, met dartelende basloopjes en een hakkende groove van de drummer, die met ratelende drums en bekkengekletter vrijwel elk nummer in een climax liet eindigen.

Het meest recente album van Angie Stone, Stone Love, verscheen twee jaar geleden, en het is nog onbekend wanneer een nieuw album van haar uitkomt. Ze laat tijdens het concert één nieuw liedje horen en dat klinkt als, tja, de meeste van haar andere liedjes. Pittige powersoul met hier en daar een krachtige uithaal of een ingetogen moment, die zo opgetogen doordendert dat het soms haast niet te bepalen is wanneer het ene liedje ophoudt en het volgende begint, zodat het maar goed is dat de drummer achter elk nummer zo’n duidelijke punt zet.

De zangeres toont zich een diva, maar wel één die het graag gezellig houdt. Wanneer ze een zonnebril krijgt toegeworpen vanuit het publiek houdt ze die de rest van het optreden op, ze legt het optreden helemaal stil om een assistent een flesje water te laten halen voor een bezoeker in een rolstoel.

In publieksfavorieten als Brotha, Wish I Didn’t Miss You en Life Story is Angie Stone op dreef als de ervaren soulzangeres met effectbejag, die het publiek uitzinnig kan laten springen maar ook muisstil kan laten luisteren. Wanneer ze een achtergrondzanger naar voren haalt voor een duet, over zijn stevige armspieren aait, om hem heen kronkelt en met haar imposante, in een strakke spijkerbroek gestoken achterwerk tegen hem aan danst, gilt het publiek het uit. In de single I Wanna Thank Ya, waarop Snoop Dogg oorspronkelijk meerapt, doet de zangeres haar rap gewoon zelf. En het publiek roept “yeah!” zoals het nog nooit “yeah!” geroepen heeft.