‘Een game maken is iets anders dan er een spelen’

„Bij ons zit een meisje, één meisje. Voor GDD moet je iets met computers hebben, kunnen multitasken en technisch gezien geen linkerhanden hebben. ‘Game’ is een magisch woord voor veel mensen. De studie groeit daardoor enorm. Maar een game maken is iets anders dan een game spelen. Veel studenten verkijken zich daarop. Je bedenkt concepten, een verhaal, de vormgeving en je leert programmeren. Ik kan tot diep in de nacht bezig zijn met een studieopdracht. Dat is niet erg, tenminste als het écht is wat je wilt.

Ik ben ooit begonnen aan een studie audiovisuele vormgeving. Maar die opleiding was erg gericht op documentaires. Ik zat daar niet op mijn plek. Fantasie en fictie hebben mij altijd veel meer geboeid. Ik kon al vroeg lezen. Dat begon met Paul Biegel, Roald Dahl en daarna Tonke Dragt. Ik ben in dat magisch-realistische blijven hangen. Spelen deed ik ook al vroeg. Ook heb ik altijd van spelletjes gehouden. Het begon met een Gameboy, een handig zoethoudertje dat ik van mijn ouders kreeg. Die Gameboy werd een Nintendo, en vervolgens een Super Nintendo en een pc. Inmiddels ben ik een gematigd speler. Het liefst speel ik Super Metroid uit 1993, waarin je de wereld moet redden. Het spel heeft een onheilspellende atmosfeer en je ontwikkelt je tot supersoldaat.

Een baan vinden is geen probleem. Spelletjes worden steeds serieuzer genomen. Vroeger was het iets voor kinderen. Daar moesten ze na verloop van tijd overheen groeien. Nu telt ook de educatieve waarde van games. Steeds vaker worden ze in het lesmateriaal geïntegreerd. Docenten zoeken aansluiting bij jongeren. Die hebben geen zin meer in stoffige boeken.”

Lineke Nieber

De website van de studie GDD Game Design and Development in Utrecht: http://fac-kmt.hku.nl/hku