Verguizing bewijst gelijk Grass om te zwijgen

Alles wat Grass de afgelopen 60 jaar tot stand gebracht heeft zou volgens de krant van 14 augustus in een ander daglicht komen te staan doordat we nu opeens horen dat hij vrijwillig toetrad tot de Waffen-SS. Of, als we hem dat ”als zodanig niet zozeer aanrekenen”, dan toch in ieder geval zijn zwijgen daarover. ”Grass is als moralist ontmaskerd”.

De verguizing die hem thans ten deel valt - zelfs zijn `biecht` wordt als mogelijke publiciteitsstunt aangemerkt - bewijst in zekere zin zijn gelijk om te zwijgen. Immers: had hij de rol (geweten van de natie, gelauwerd auteur) wel kunnen spelen als hij niet gezwegen had? Zou hij dan niet afgeserveerd zijn als `die nazi` die beter zijn mond kan houden?

De verguizers worden beschaamd omdat ze kennelijk dachten dat Grass een heilige was. Ze waarderen zijn standpunten en uitspraken niet op hun merites, maar omdat ze uit de mond van een vermeende heilige rollen. Nu blijken ze zich te hebben vergist; en dat doet pijn!

Natuurlijk kun je eisen dat iedereen handelt naar wat hij verkondigt. Wij mensen zijn vervuld van hooggestemde idealen, maar iedere keer gaat het ook weer mis. Je mag dat ook Grass kwalijk nemen: hij heeft ons belazerd. Maar gooi niet het kind met het badwater weg.