Liegen Grass over verleden is onvergeeflijk

Günter Grass, het morele geweten van het gedeelde naoorlogse Duitsland en inspirator van de opstandige generatie van `68 in de toenmalige Bondsrepubliek, is inderdaad diep van zijn voetstuk gevallen (NRC Handelsblad, 14 augustus).

Een voetstuk dat hij met indrukwekkende teksten, redevoeringen, vermaningen en oproepen voor zichzelf heeft opgericht. Nog maar enkele weken geleden verweet hij in Die Zeit zijn Oostenrijkse collega Peter Handke politieke blindheid en naïviteit vanwege diens aanwezigheid bij de begrafenis van de oorlogsmisdadiger Milosevic. Handke was de Heineprijs toegekend, maar onder druk van de commotie die rond de prijstoekenning is ontstaan, heeft Handke zelf maar van de prijs afgezien.

Grass, die behalve de Nobelprijs talrijke andere prijzen en eerbewijzen ontving, heeft zo`n gebaar nooit op kunnen brengen.

Dat hoefde hij ook niet zo lang hij zijn dienst in de Waffen-SS verzweeg. Voor de compromisloze moralist, die Grass gedurende zijn lange schrijversschap zonder enige terughoudendheid voorgaf te zijn, staat zwijgen over het oorlogsverleden gelijk aan liegen. Grass heeft zestig jaar met die leugen geleefd en in die wetenschap niettemin streng over anderen geoordeeld.Dat is onvergeeflijk.