‘Haal die pijp uit je bakkes! Beest!’

Met een liedjesprogramma werd gisteravond in het Amsterdamse Bos de vijftigste sterfdag van schrijver Bertolt Brecht herdacht. Regen en vliegtuigen zorgden voor de vervreemdingseffecten.

Damp hangt onder de bomen in het Amsterdamse Bos, de wind speelt met de bladmuziek, en vanaf het grote podium van het openluchttheater klinken liederen van Bertolt Brecht. „Hoe lang blijft die kraan in de Hemel nog open/ Ik droom ’s nachts vaak van zeven kurkdroge jaren,” zingt een acteur toepasselijk, in Het Lied van de waterventer in de regen.

Gisteravond werd in een nat Amsterdamse bos de vijftigste sterfdag van de Duitse dramaschrijver en dichter Bertolt Brecht (1898-1956) herdacht. Voorafgaand aan Brechts toneelstuk De goede mens van Sezuan, brachten zes zangers een speciaal liedjesprogramma.

Brecht kun je zingen als acteur, ruw cabaretesk, of als zanger, meer gestileerd. De jongeren zingen Brecht in het Nederlands en acteren de liederen vooral, waarmee ze handig de vocale beperkingen compenseren. Markoesa Hamer zingt een geestig felle Soerabaya Johnny waarbij ze niet de nadruk legt op het zachte „Mijn god, ik hou van jou”, maar op „Haal die pijp uit je bakkes! Beest!” Thomas Spijkerman en Maarten Heijmans zingen uitbundig het Jaloezie-duet uit de Dreistuiveropera, wat eigenlijk voor rivaliserende straatsletjes is bedoeld, maar ook best over valse homojongens kan gaan.

De middelbaren zingen in het Duits en letten vooral op de mooie zang. Dorine Niezing en Doris Baaten maken indruk met een ingetogen voordracht. Niezing met de melancholische liedjes Rote Rosa en Barbara Song. Baaten met de Ballade vom ertrunkenen Mädchen en Unzucht. Handig manoeuvreren de zangeressen om de bulderend overkomende vliegtuigen heen. Cynisch genoeg is Schiphol sponsor van het openluchttheater. Geleid door Frans van Deursen besluiten de zes gezamenlijk met de immer actuele Kanonensong uit de Dreigroschenoper: „Soldaten wohnen/ Auf den Kanonen.”

De kleine honderd bezoekers die het slechte weer hebben getrotseerd (de organisatie telt er overigens tweehonderd) krijgen een flinke deceptie te verwerken: wegens de regen gaat de hoofdvoorstelling niet door. Verwonderd kijken de bezoekers naar de lucht die juist droger wordt. Maar er is nog een bui voorspeld en sommige spelers dreigen na wekenlang in de regen bronchitis te krijgen. Regen blijft de grootste vijand van het bostheater, dat vorig jaar zelfs bijna kopje onder ging.

Gelukkig krijgen we wel de liedjes uit De goede mens van Sezuan. Het goed op elkaar ingespeelde ensemble zingt het afscheidslied van de goden: „Helaas, we moeten nu verdwijnen/ Vaarwel, dit was de laatste keer/ Een god moet niet te vaak verschijnen/ Want dan gelooft men hem niet meer.”

‘De goede mens van Sezuan’ t/m 9/9. (21u30) in het Amsterdamse Bos. Inl. www.bostheater.nl of 020-6433286.