Ahold is aan de beurt

Twee grote aandeelhouders eisen van Ahold dat het zijn Amerikaanse tak verkoopt.

Na VNU krijgt nu ook het supermarktconcern te maken met de ‘zwerfkapitalisten’.

Ze hebben hun Albert Heijn bonuskaart niet bij zich, maar ze eisen wel een voordeeltje.

Een Amerikaanse en een Britse zwerfkapitalist, met elk de reputatie om topmanagers onder druk te zetten, roepen Ahold, de eigenaar van Albert Heijn, C1000 en Etos, publiekelijk op om zijn Amerikaanse supermarkten en groothandel te verkopen.

Paulson & Co, de Amerikaan, en Centaurus Capital uit Londen, kwamen gisteren met een ongebruikelijk persbericht. Dát zij een persbericht versturen is al ongewoon. Zij doen hun zaken bij voorkeur zo lang mogelijk in stilte.

De keus voor een publieke aankondiging is een teken dat zij de druk op de Ahold-bestuurders en commissarissen willen opvoeren. Zij vragen, nee, zij eisen dat het concern wordt opgebroken. In juni doken de twee ook al op. Toen was hun publieke oproep niet zo uitdagend als nu. Een week of wat eerder was duidelijk geworden dat Ahold zijn financiële doelstellingen (5 procent omzetgroei per jaar, 14 procent rendement) niet zou halen.

Ahold moet zijn Amerikaanse bedrijven verkopen, zeggen Paulson en Centaurus, en verder gaan als een Europese supermarktketen. Na de verkoop kan de koers van de aandelen Ahold naar meer dan negen euro stijgen. Hoe dat werkt? Ahold verkoopt zijn Amerikaanse supermarkten en groothandel, lost eventuele resterende schulden af en gebruikt de rest van de opbrengst om aandeelhouders bijvoorbeeld een extra dividend te geven of eigen aandelen in te kopen.

Meer Nederlandse bedrijven verkopen de laatste tijd dochters en keren daarna geld uit aan beleggers. Vis- en veevoederbedrijf Nutreco doet het, ABN Amro doet het, Philips doet het met de 6 miljard euro opbrengst van de verkoop van de chipdivisie.

Hoeveel bonus levert Ahold de verkoop van de Amerikaanse zaken op? Vóór de bekendmaking was de Ahold-aandelenkoers iets meer dan zeven euro. Paulson en Centaurus mikken op negen. Het verschil is het ‘bonusvoordeel’ voor de belegger: zo’n 2 euro per aandeel, ofwel 3 miljard euro.

Om hun pressie nog wat kracht bij te zetten, melden Paulson en Centaurus dat zij samen 6,4 procent van de Ahold-aandelen bezitten, een investering van 700 miljoen euro, tegen de koers van vóór de aankondiging. Elk procent koerswinst is voor hen 7 miljoen euro winst.

Paulson en Centaurus kun je als topmanager maar beter niet onderschatten. Zij zijn zwerfkapitalisten: met hun geld zwerven zij over de wereld op zoek naar kansen en koopjes. Zij zijn geen kapitalisten à la de private equity-financiers die bijvoorbeeld Philips Halfgeleiders kochten. Private equity-kapitaal wil hoog rendement halen als co-ondernemer met het management. Zwerfkapitalisten (ook wel hedge-fondsen genaamd) zoeken hoog rendement als belegger op de beurs.

Paulson en Centaurus schudden samen al aan de boom bij het industriële conglomeraat Stork, dat volgens hen ook aanzienlijk meer waard is dan de opgetelde beurskoersen. Stork vindt dat niet, maar Paulson en Centaurus hebben een speciale aandeelhoudersvergadering geforceerd om daarover te praten. Ze bezitten ruim 20 procent van Stork en hadden op de vorige aandeelhoudersbijeenkomst de meerderheid van stemmen.

Centaurus was de afgelopen jaren ook druk met een hoger bod bij de overname van telecombedrijf Versatel, bij een hoger bod op automatiseerder Pinkroccade en bij de pressie op voedingsbedrijf CSM voor een financiële reorganisatie.

In tegenstelling tot de situatie bij Stork zijn Paulson en Centaurus bij Ahold met hun 6,4 procent lang niet de grootste belegger. Twee Amerikanen, Capital Research en Brandes, hebben respectievelijk 9 procent en bijna 14 procent in handen. De Nederlandse combinatie DeltaFort (verzekeraars Delta Lloyd en Fortis) heeft 9,5 procent.

Met hun persbericht kunnen Paulson en Centaurus de verhoudingen bij Ahold wijzigen. Dat kan zelfs een doel zijn. Kansen op koerswinsten lokken andere zwerfkapitalisten aan. En dat betekent nog meer pressie.