Zo snel mogelijk een New Yorkse worden

Voor het eerst in New York – hoe leer je de stad snel goed kennen? Laura van Zuylen doet de ‘Sex and the City’-tour, naar de onsterfelijke serie

Wie om Manhattan heen vaart op de Circle-line-boat, krijgt een eerste indruk van New York: het torenhoge Empire State Building, het Chrysler Building glinsterend in de zon, het zeegroene Statue of Liberty. Een prachtig beeld. In de stad zelf is overweldigend een beter woord. Brede straten, lange bruggen, grote auto’s, enorme lichtreclames. Maar er is gelukkig een zeer Amerikaanse oplossing om een overzicht van de binnenstad te krijgen. Als leidraad neem je een serie over vier vriendinnen van in de dertig, die zich in héél New York heeft afgespeeld: Sex and the City.

BRILJANT IDEE

Amerikanen staan bekend om hun idiote, maar vaak briljante ideeën en dit is er één: met een groep fanatieke fans toer je in een bus langs vrijwel alle plekken waar een personage uit Sex and the City ooit een stap waagde, terwijl een meisje dat haar hele leven aan deze serie gewijd heeft, bij elke locatie weet te vertellen welke scène zich daar heeft afgespeeld. Vervolgens krijg je een stukje van die scène te zien op een televisieschermpje boven je hoofd.

Met twee vriendinnen voeg ik me bij een groep voornamelijk vrouwelijke Amerikanen. Ze lijken alle Sex and the City-afleveringen tientallen keren gezien te hebben en kunnen daardoor bij elke opmerking van onze gids hun lippen tot een herkennende glimlach krullen. Voor mij is een aangewezen gebouw een kerk; voor hen is het the-little-church-around-the-corner, waar de blonde seksgodin Samantha een priester versiert. „Deze kerk is tevens in de buurt van extreme dure schoenwinkels, zodat je meteen de biechtstoel kunt beklimmen als je weer duizend dollar aan stiletto’s hebt uitgegeven”, voegt onze rondleidster vriendelijk toe.

We rijden langs vele bekende winkels: Prada, Gucci, Pucci; ze zijn er allemaal. Bij Jimmy Choo, de schoenenwinkel aan wiens hoge hakken het blonde hoofdpersonage Carrie verslaafd is, kun je even voelen hoe het is als je voeten in zevenhonderd dollar zijn vastgegespt. Nadat je het zilver, het goud en de duizelingwekkende diamanten van Tiffany’s & Co gezien hebt, snap je meteen waarom Audrey Hepburn hier haar ontbijt eet, waarom Marilyn Monroe meent dat diamanten de beste vrienden van een meisje zijn en waarom Shirley Bassey voor een James Bond-film Diamonds Are Forever wil zingen.

Als ter sprake komt dat we zullen stoppen bij The Pleasure Chest, een seksshop waar de brave, naïeve Charlotte gedwongen wordt een roze ‘Rabbit’ aan te schaffen, klinkt er een luid gejuich. Er blijkt een bachelorette-party in de bus aanwezig te zijn. Het gevolg is een fotosessie met het hele assortiment van de winkel, dat deels bizar, deels pervers is. Pornoposters en -films, zweepjes en leren onderbroeken, dildo’s en vibrators, van bewegende tongen tot worsten ter grootte van een schoollineaal, plastic vagina’s en aarsen. De winnares van de Charlotte-look-a-like-contest, die ook in onze bus present is, blijft in tegenstelling tot haar rolmodel buiten bij dit onderdeel. Zij is net tot ontdekking gekomen dat ze naar dezelfde kerk gaat als een van de andere meisjes.

TWINTIG METER MEISJES

Even later likken wij het glazuur van de cupcakes van de Magnolia Bakery, bij de fans bekend als de favoriete banketbakkerij van Carrie en de nuchtere roodharige Miranda. We drinken wat, praten wat, wandelen wat. Tot mijn vriendinnen en ik in een van de straten op de linkerstoep een twintig meter lange rij meisjes zien staan, dringend met fotocamera’s. Verderop poseren twee meisjes met een brede Máxima-glimlach op de trapopgang van een deur. Carries deur. Onder de indruk van het figuur dat de bachelorette-party voor de foto op de stoep heeft ontworpen, laten wij twee foto’s maken. Op de ene vormen we een nette driehoek, op de andere ligt een van ons op de trap, hangt de tweede tegen de trapleuning en belt de derde bij Carrie aan. Lachend trippen we naar de bus terug.

Bij de Abercrombie and Fitch zien we iets in de ingang staan wat een Sex and the City-personage zeker naar binnen zou lokken, hoewel de kleding niet haar stijl is. Bij binnenkomst kun je namelijk een mannelijk model met een ontbloot bovenlijf bewonderen. Met hem zou Samantha vermoedelijk seks hebben in een kleedhokje.

maidenformbra

Wanneer ik even later met mijn vriendinnen over Madison Avenue loop, herinner ik me een reclameslogan waarover mijn moeder me een anekdote vertelde: I dreamed I was walking on Madison Avenue in my Maidenformbra. Ik kijk om me heen, zie alleen een verdwaasd in het rond kijkende Japanner en besluit mijn moeder te verrassen. Mijn vriendinnen maken een foto terwijl ik in mijn Maidenformbra poseer op Madison Avenue, net zoals zij vele jaren voor mij deed. Een ‘zo moeder, zo dochter’-kwestie, zullen we maar zeggen.

Tenslotte betreden we met de hele groep een café, ‘Scout’ genaamd in de serie, waar wij het lievelingsdrankje van de vier vriendinnen drinken: een Cosmopolitan. Scout is klein en knus, met rode fluwelen banken en een lange bar. Hier zou ik best mijn stamkroeg van kunnen maken, als ik, net als Carrie, een New-Yorkse was.

De tour blijkt aan het einde van de dag niet alleen een rondleiding door New York geweest te zijn, maar ook een stoomcursus ‘Hoe word ik een New-Yorkse’. En met resultaat, want op het zebrapad wordt ik al aangezien voor een local: mij wordt de weg gevraagd. Ik heb geen idee waar ik ben, laat staan waar deze vrouw moet zijn, maar besluit om haar toch de weg te wijzen. Ik weiger om de ego-boost die zij me net heeft bezorgd door eerlijkheid weer teniet te doen. Ze zal moeten lijden onder mijn trots. In mijn mooiste Amerikaans zeg ik: „Just walk straight ahead.”

Zelf loop ik met een flapperende rode jurk en op hooggehakte schoenen de andere richting uit, de rechte straten door, gemakkelijk mijn weg vindend tussen de rijen gele taxi’s.

De Sex and the City-tour wordt georganiseerd door ‘On Location Tours’, die ook onder meer Sopranos-tours organiseert. Tel. +1-212-2093370, www.sceneontv.com