Rosiri (46): Borrel

‘Ik zweer je, hij verleidde mij.’ Feuilleton van Iris Koppe over een kind van gescheiden ouders

„Eindelijk kan ik zelf gaan leven”, sprak Hidde zelfverzekerd tegen zijn vrienden. Ondertussen probeerde hij de barbecue aan de praat te krijgen. Het begon te miezeren en één van Hidde’s oude schoolvrienden stelde voor om een zeil over de tuin heen te spannen.

Rosiri zag hoe opgelucht haar vader de laatste tijd uit zijn ogen keek. Zoveel tranen als ze eerst van hem had moeten drogen omdat hij ging scheiden, zoveel aanmoedigende glimlachen kreeg ze nu van hem terug. Zelf was ze ook opgelucht want vorige week had ze gehoord dat ze geslaagd was voor het herexamen. Het was nog een heel gedoe geweest voor de leraar om haar te pakken te krijgen. Hidde belde, in het half uur waarin Rosiri de uitslag zou krijgen, drie keer om te vragen of ze wist waar de nieuwe vlooienbandjes van de kat lagen, terwijl Caro de lijn bezet hield op haar mobiel. „Ik moet nu ophangen!”, klaagde Rosiri door de Islamofoon tegen haar moeder die niet begreep hoe je een attachment aan een mail moest plakken. De leraar had uiteindelijk een sms gestuurd met daarin zijn felicitaties.

Direct nadat Rosiri’s ouders dit feestelijke nieuws hadden vernomen, had Hidde zijn dochter voorgesteld samen een party te organiseren. Hij wilde sowieso al een ‘scheidingsborrel’ geven, want, zo vertelde hij, nu hij weer alleen was kon hij pas doen wat hij écht wilde. Het leek hem een leuk idee om deze borrel te combineren met het eindexamenfeest van zijn net geslaagde dochter. Rosiri stond sceptisch tegenover dit voorstel, maar had geen geld voor een eigen feest. Ze vertrouwde de plotselinge overgang van totale ontreddering naar zijn overdreven vrolijkheid niet.

Boven de rokende barbecue riep hij om de vijf minuten „Alleen ben je uiteindelijk toch het beste af. Alleen ga je ook je kist in, ha ha”, Ondertussen sloeg hij één van zijn oude schoolvrienden op de schouder. „Misschien moet ik ook eens voor mezelf gaan kiezen”, sprak deze vriend dan, „Ik ben al dertig jaar bij dezelfde, en heb nog steeds de Mount Everest niet beklommen.”

Onverstoorbaar liep Rosiri met een schaal makreeltoastjes langs de luidruchtige mannen. Samen met haar broertje deed ze de catering. Haar vriendinnen zaten aan de andere kant van de tuin te roken terwijl ze af en toe riepen dat Rosiri erbij moest komen zitten. Ongeveer tien minuten geleden had een vriendin Rosiri opgebiecht dat ze ook een keer met Ton was geweest. Het was dezelfde vriendin die ook met Clint had gevreeën op de rommelzolder. „Ik heb Ton die ene keer bij jou thuis ontmoet, en ik zweer je, hij verleidde mij”, zei ze onschuldig. „Ik wist niet dat jij ook met hem was.”

Rosiri zweeg en dacht aan Ton, die niet alleen getrouwd was maar ook Clint had mishandeld op de Kosmosknaller. Gelukkig zat de veertiger nu vast, want Rosiri kon zich nauwelijks beheersen om hem de huid vol te schelden. In haar maag vormde zich een knoop waardoor ze tijdens de hele barbecue niks door haar keel kreeg. Ze verlangde naar een glas champagne, maar de glazen stonden op de tweede verdieping waar Naomi voor de tv hing. Vreselijk bang was Rosiri dat de ex-vrouw van haar vader nooit meer weg zou gaan uit het huis van Hidde.

Het was een raar feest. Boven zat Naomi die met niemand iets te maken wilde hebben. In de tuin stond Hidde met een groot gezelschap feest te vieren. Hij droeg een t-shirt met het opdruk ‘YOU CAN HATE ME OR LOVE ME, BUT I AM WHAT I AM.’ Af en toe draaide hij een hamburger om.

Wordt vervolgd...