Norg – Yde

Joyce Roodnat wandelt door Nederland en de rest van de wereld. Deze week in Drenthe

Norg treft voorbereidingen voor een braderie-de-luxe, met een springkasteel, versterkte zang („Test! Test!!”) en vrijmarktkraampjes. Wordt gezellig, iedereen is in de stemming, maar wij sluipen toch maar weg. Iemand roept ons na, we moeten letten op het befaamde rijtje Saksische boerderijen. Dat doen we. Twijfel: zijn boerderijen, klaarblijkelijk eeuwenoud, met rieten daken en de originele muren, maar zónder land en zónder vee of het moet die oranje kat zijn, eigenlijk nog wel boerderijen?

Een veeg schlagerzang uit de luidspreker onderaan de flank van de middeleeuwse kerk geeft het antwoord. Helaas, ik versta het niet.

Ineens is het stil. Herrie wordt niet verdragen door dit zandpad door maïs- en aardappelakkers, langs boevenbosjes en velden volgend waar slingerende strorichels aangeven dat het koren is gemaaid. Herrie zet het uit.

Er zoemt en zwalkt hier van alles, koolwitjes, muggen, een libel, strontvliegjes. Het ruikt naar gemaaide halmen en vochtige grond. De hemel is klassiek van snit, gebroken blauw met wolkjes. Een smalle noordenwind verhindert de hitte om te landen op schouders en armen.

Veldwegen wisselen de akkers af met waar Drenthe goed in is: oude en kronkelig dichtgegroeide lapjes bos. Hoge sparren waken over schraalstammige loofbomen, ruwe eikjes en berkjes. Ze spelen het wiebelspel van licht en schaduw en presenteren in de bermen roze kelken en parasolzwammetjes, pas geboren en dus onderaards bleek. Het is dat ik geen slang zie, anders hield ik dit bos voor een kopie van het paradijs. Met man stoer in vijgenblad. Mmm. Geen slecht idee.

De hei is paars, er staan bijenkasten en er graast een stel schapen. Een van hen slaakt een klaroenstoot.

Laat maar zitten. Vandaag is meer een dag voor bomen.

Een chipszak wappert in het fluitenkruid, de route wijst linksaf maar daar zijn een slagboom en een verbodsbord. Met wandelaarskoppigheid (het staat in de route, dus we doen het toch) wandelen we door, langs een energiecentrale (gas? elektriciteit?). Borden duiden op gevaar. „Dit zit fout, echt, we moeten terug.”

Man vindt het juiste pad (hoe hebben we dat kunnen missen?). Het is een droom langs een stroompje en het voert naar weidegrond met sloten vol kroosfluweel en eersteklas riethavana’s.

Een bord herdenkt de plaats waar het lichaam van dat arme middeleeuwse meisje van Yde werd gevonden. Zestien lentes, gewurgd en niemand weet waarom. Ik staar in de sloot waar ze werd gedumpt. Roze reuzenbalsemienen herdenken haar.

Aan de horizon ontplooit zich een hemelbestormende rookwolk. Er is brand.

15 km. Kaarten 32, 33, 34 uit: Drenthepad. Uitg. Nivon, 1999. Norg en Yde zijn, met een overstap in Assen, per bus verbonden. Daarvoor moet in Yde 2 km extra worden afgelegd naar busstation De Punt. Inl. www.ov9292.nl of tel. 0900 9292. Tel. taxi 050 534 0000.