Podium Wie, wat, waar

Veel Lowlands-acts waren al eerder te gast op de muziekpagina’s van NRC Handelsblad, in interviews, reportages, recensies en cd-besprekingen. Hieronder een chronologische greep uit het aanbod van rijp en groen op verschillende Lowlands-podia – Alpha, Bravo, Grolsch, India, Juliet en Lima – met observaties van Hester Carvalho [HC], Jacob Haagsma [JH], Saul van Stapele [SvS] en Jan Vollaard [JV].

VRIJDAG 18 AUGUSTUS

Wolfmother

Met deze Australische band is de nieuwe Led Zeppelin eindelijk opgestaan. [JV, 2006] Alpha 14.00u

Matisyahu

Matthew Miller alias Matisyahu wordt door zijn bewonderaars liefhebbend ‘De Rabbijn’ genoemd en zingt over spirituele verheffing, vrede op aarde en de jeugd die de toekomst heeft. Overigens zonder het Israëlisch-Palestijnse conflict bij naam te noemen, want voor je het weet staat Gretta Duisenberg in de zaal en wordt de muziek overschaduwd door de politiek. [JV, 2006] Grolsch 14.15u

Spinvis

Van een eenzaam thuisknutselaar met sampler ontwikkelde Erik de Jong, alias Spinvis, zich tot een volwaardig bandleider in de beste Zappa-traditie, die er niet voor terugschrikt om een groot en buitenissig orkest met vibrafoon, dwarsfluit, celliste en jazztrompettist rond zich te verzamelen. Bovendien kiest hij na al zijn luxe theaterervaringen opnieuw het ordinaire clubcircuit; geen geringe uitdaging voor een artiest die het rocksterrenbestaan eigenlijk maar een puberaal toneelstukje vindt. [JV, 2005] Bravo 14.30u

Razorlight

De verwachtingen zijn nog hoger gespannen, niet in het minst omdat Razorlight-zanger Johnny Borrell het vuur van zijn Clash-invloeden en zijn Libertines-verleden heeft weten te combineren met een toegankelijk popgevoel dat Tom Petty en The Police in herinnering roept. Razorlight zou daarom best eens kunnen bereiken wat Oasis, Libertines en Arctic Monkeys niet lukte: grootscheeps doorbreken in de VS. [JV, 2006] Grolsch 15.45u

Zero 7

De groep die moet doorgaan voor een opwindende dans-band, bleek een soort confectie-funk te spelen, die slapjes werd volgezongen door drie bleke Engelse meiden met een houding alsof ze op een schoolfeest stonden. [HC, 2004] Bravo 16.15u

Fun Lovin’ Criminals

Het Amerikaanse trio Fun Lovin’ Criminals begint verdacht veel op UB40 te lijken. Hoewel ze een ander soort muziek spelen, krijg je ook bij hun het idee dat er ergens een gigantische mastertape ligt opgeslagen, waar elke paar jaar naar believen een cd van getrokken kan worden – zo weinig ontwikkeling zit er in de muziek. FLC speelt zwoele, achteroverleunende talking-blues, met de killer-cool van de gangster en de Schwung van een surfer, maar verliest nooit de lounge-factor uit het oog. [HC, 2003] Alpha 16.30u

The Dead 60s

De jaren zestig zijn dood! Inspiratie van The Dead 60’s zijn de jaren 1978-’82, de hoogtijdagen van The Specials. Ook The Clash is een muzikale invloed; de erfenis van Joe Strummer en Mick Jones wordt in Control This verwerkt tot rebelse reggae. In andere nummers is het tempo Specials-achtig feestelijk; het orgeltje kreunt en steunt als een dronken vrouw. Zou dit een ska-revival betekenen? [HC, 2006] India 16.45u

The Magic Numbers

Deze Brits-Amerikaanse band die in 2005 doorbrak bij het ‘alternatieve’ publiek, bestaat uit maar liefst twee broer/zus-stellen: Romeo en Michelle Stodart, en Angela en Sean Gannon. Vallen verder op door enorme haardossen en The Mama’s & The Papa’s-achtige lieflijkheid. [HC, 2006] Grolsch 17.30u

José González

Op het eerste gehoor spaarzaam simpel, maar in werkelijkheid rijk aan nuances. Vooral González’ gitaarspel is meeslepend complex. Volgens González – een Zweed met Latin-roots – is dat te danken aan zijn jarenlange privélessen op de klassieke gitaar. ,,Daardoor, en door mijn liefde voor de harmonisch rijke Braziliaanse bossanova, heb ik geleerd om gecompliceerde patronen te spelen en tegelijk te zingen. Ik tokkel een eind weg, in verschillende stijlen, er doemt een keer een melodie op, en dan volgen de woorden. Als het resultaat goed genoeg is voor mijn dictafoon, kan het ook op de plaat.’’ [JH, 2006] Juliet 17.45u

Bloc Party

Doorgaans legt de ene gitarist met stevig aangeslagen akkoorden het tapijt neer terwijl de ander daar al ijle hoge tonen tokkelend een patroontje op borduurt. Door gebruik te maken van echo’s en andere effecten ontstaat dan een hypnotiserend palet van uitgerekte, glasheldere gitaarmelodieën. Muziek die eerder uitnodigt tot wegdromen dan tot crowdsurfen. Wanneer bassist Gordon Moakes zich aan het eind als een ware punkrocker in het drumstel stort, wordt het droomjaar voor Bloc Party afgesloten. [SvS, 2005] Grolsch 19.15u

Anouk

Met vriend Remon Stotijn van de urbangroep Postmen kreeg ze drie kinderen in drie jaar, ze dacht dat haar carrière afliep en wilde naar Frankrijk verhuizen. Maar vanaf 2004 maakte Anouk (Teeuwe) een verrassende comeback met Hotel New York. ,,Als Bart (van Veen, Anouks vaste compositie-partner) en ik de liedjes schrijven kun je er bij het opnemen nog alle kanten mee op. Ze hebben nog geen sound. Zelf hou ik van allerlei stijlen maar dat is eigenlijk een nadeel. Ik wil alles wel doen. Begin volgend jaar komt de nieuwe cd uit van Postmen, en daarop zing ik ook een paar liedjes. De eerste single van die cd is een bluesnummer.’’ [HC, 2005] Alpha 20.00u

Snow Patrol

In het rock & roll-universum van Snow Patrol speelt U2, bij wie ze een tournee lang in het voorprogramma speelden, een even grote rol als de veel obscuurdere Sufjan Stevens. ,,In mijn hoofd verdringen zich honderden bands en songwriters die om mijn aandacht vechten’’, zegt zanger/gitarist Gary Lightbody, een Noord-Ier die in Glasgow neerstreek. ,,Sufjan is een jaloersmakend liedjesschrijver om zijn zeldzame verbeeldingskracht. Wij zitten in de bevoorrechte positie dat we onze helden bij optredens en festivals ontmoeten. Martha Wainwright was voor mij een onaantastbare heldin. Totdat we samen zongen en we ontdekten dat we muzikaal veel gemeen hebben.’’ [JV, 2006] Grolsch 21.00u

Luie Hond

De Friese groep werd na een korte, door compromissen gekenmerkte periode bij een grote platenmaatschappij weer op eigen middelen teruggeworpen en maakte in de melkkelder van een boerderij een niet bijster originele, maar heel aardige plaat vol Nederlandstalige reggae. [JH, 2004] Lima 21.00u

Massive Attack

Het is niet de makkelijkste weg; hun liedjes hebben meestal geen refrein, en ook geen toonaangevend instrument. De luisteraar mag zelf kiezen waarop hij zich richt: de verwaaiende stemmen, zoemende bassen of zacht pulserende twinkels van de electronica. Live worden die keuzen meer ingevuld met wiegende bassen als leidraad, samen met de koerende stem van Horace Andy of de spreekzang van Del Naja. [HC, 2003] Alpha 21.45u

Hard-Fi

De uitvoering klonk soms nog wat onvast, maar dat trekt wel bij. Verbeten gretigheid en een ontspannen reggae-baggage vormen een gouden combinatie. De kleine zaal van Paradiso was al weken uitverkocht. Hier stond een band die het ongetwijfeld tot Pinkpop schopt. [HC, 2005] India 22.00u

ZATERDAG 19 AUGUSTUS

Charlie Dée

De Rotterdamse singer/songwriter Charlie Dée (wat rijmt op ‘nee’) geeft haar eigen accenten aan een schijnbaar afgekloven genre, waarvan Jonu Mitchell een pionier was. Haar frisse uitstraling helpt daar net zo hard aan mee als haar pittige stemgeluid, dat zich om de melodielijnen vouwt als een frisgewassen zakdoek om een vluchtig traantje. [JH, 2006] India 12.00u

Urban Dance Squad

De verhoudingen in de band waren al jaren spreekwoordelijk gespannen en voorman Rudeboy had inmiddels een aardige bijbaan als zanger van het succesrijke Junkie XL. In 1999 verscheen hun cd Antarctica, die klinkt alsof de groep eindelijk het dilemma ‘rock of rap’ (liedje of leuze) achter zich heeft gelaten; iedereen heeft zijn muzikale idee naar hartelust kunnen uitwerken, wat als geheel resulteerde in complexe nummers met een soms bijna Godley & Creme-achtige arrangementen (bijvoorbeeld in Happy Go Fucked Up). Rudeboy heeft in de loop der jaren zijn timing geperfectioneerd en iedere lettergreep klinkt als een explosie. Het zou de laatste cd zijn. In 2000 werd de band opgeheven. (Maar het bloed kroop waar het niet gaan kan; nu zijn ze terug voor een – eenmalige? – reünie.) [HC, 1999] Alpha 13.45u

Ziggi

Hij werd in Nederland geboren, maar groeide op bij zijn grootouders op het Antilliaanse eiland St. Eustatius en werd vanaf zijn eerste stapjes omringd door de klanken van reggae, dancehall, soca en merengue. Toen hij op zijn achttiende terugkeerde naar Nederland om economie te gaan studeren, verbaasde het hem dat die muziek hier nauwelijks een rol speelde. ,,De jongens die ik kende, waren allemaal met rap bezig.’’ Zijn muziek kent twee stijlen: dancehall, met zware beats en teksten over het andere geslacht, en traditionele roots-reggae, waarin hij onder meer filosofeert over religie en wapenbezit. Op zijn debuutalbum So Much Reasons klinkt Ziggi regelmatig als een reggaeveteraan. ,,Mijn oma speelde organ in de church en daar heb ik leren zingen en harmoniseren. Mijn positieve vibe komt daar vandaan. Ik maak geen gangstersongs, zo ben ik niet. I love a positive message. [SvS, 2006] India 14.45u

Guillemots

Zanger en pianist Fyfe Dangerfield wil twee dingen: ,,In alle keukens ter wereld moet onze muziek uit de radio komen. En we willen niet veilig aan de waterkant blijven dobberen; we willen de boot naar het midden van de zee varen om te zien wat er achter de horizon is.’’ Misschien heten ze daarom wel Guillemots, zeekoeten, naar de watervogels die vooral op de Shetlandeilanden voorkomen. Dangerfield is thuis in pop en jazz, maar houdt er nevencarrières in klassieke en elektronische muziek op na. Hij werd al eens omschreven als ‘een ADHD-versie van Jamie Cullum’, maar kan ook uit de hoek komen als een ingetogen pianoman à la Chris Martin van Coldplay. Contrabassiste Aristazabal Hawkes speelt net zo makkelijk folk als fusion. Gitarist MC Lord MagRao was in een vorig leven de drijvende kracht van een metalband in Sao Pãolo en drummer Rican Caol beschouwt zijn muziekpraktijk als één grote drumsolo. Samen maken ze verbazingwekkend toegankelijke en bevlogen popmuziek. Maar ,,we zijn beslist geen band uit een boekje.’’ [JV, 2006] India 15.15u

Be Your Own Pet

Het betekent ongeveer ‘Ik ben je hondje niet’. Wat heeft Be Your Own Pet met huisdieren? ,,Niets’’, zegt gitarist Jonas Stein (18). ,,We wilden gewoon een naam die lekker brutaal klonk.’’ Het gesprek verloopt chaotisch. Ook drummer Jamin Orral en bassist Nathan Vasquez (allebei 17) bemoeien zich ermee. Door wie zijn ze muzikaal beïnvloed? Oudere rocksterren als Iggy Pop, Lou Reed en Brian Eno scoren hoog. ,,Iggy heb ik nog nooit zien optreden’’, zegt Jemina, ,,maar ik heb gehoord hoe wild hij kan zijn en hoe losbandig. Ik verheug me nu al op het moment dat we elkaar treffen op hetzelfde podium.’’ (Dat gebeurt bijna; Iggy staat zaterdag om 20.45u met The Stooges op het Grolsch-podium.) [JV, 2006] India 17.00u

Fink

De bekering van Fink (Fin Greenal) tot de akoestische muziek nam enige jaren in beslag. In die tijd stal live-muziek zijn hart. „Ik heb net iets te veel tijd als deejay doorgebracht in clubs. Daar werd ik buitengewoon moe van. Wat deejays doen windt me niet meer op, er moet iets meer gebeuren daar.’’ Toch heeft Fink de dansmuziek niet helemaal opgegeven: onder de naam Sideshow maakt èn draait hij af en toe platen in het minimal/techno-genre. ,,Als deejay uit de school van het Ninja Tune-label is de druk groot. Maar nu draai ik slechts vier keer per jaar, in plaats van elk weekend.” [JH, 2006] Juliet 18.00u

The Raconteurs

Hun heldenstatus doet niets af aan het aardse plezier waarmee deze gelegenheidsgroep zijn muzikale obsessies botviert. De Beatlesque stijl van Brendan Benson en de Led Zeppelin-achtige blues van Jack White mengen zo goed dat er een ware explosie van muzikaliteit plaatsvindt, direct verwant aan het tijdperk waarin psychedelische pop zich ontwikkelde tot een hardere variant van rockmuziek. Het zijn de seventies dus, waar The Raconteurs hun mosterd halen. Wat zal de polderbodem van Lowlands er van langs krijgen als ze daar spelen. [JV, 2006] Grolsch 18.45u

The Streets

Het optreden van The Streets op Lowlands 2004 was een aanfluiting. Voorman Mike Skinner zwalkte dronken over het podium en brabbelde zijn teksten. Toen hij tussen de tweeduizend fans een aantal hoedjes ontdekte met zijn eigen Streets-logo erop, dacht hij aan ‘piraterij’ van zijn merchandise, werd woedend, schold het publiek uit en stormde weg. Dat die hoedjes gratis waren verspreid door zijn platenmaatschappij, drong pas tot hem door toen het concert voorbij was. Mike Skinner, de 27-jarige rapper uit Birmingham, heeft over dit optreden een liedje gemaakt, Fake Streets Hats, om zijn excuses te maken. ,,De Nederlanders hebben me op mijn allerslechtst gezien.’’, zegt Skinner. Ooit gaf hij ‘een stem aan de outcasts’, maar nu heeft hij zelf sterrenstatus. De hang naar zelfvernietiging bleef. [HC, 2006] Bravo 19.30u

Dirty Pretty Things

Carl Barât is de ‘andere’ voorman van The Libertines, maar werd door compaan Pete Doherty danig uit het voetlicht gedrukt. Carl zou braaf, verstandig (en minder talentvol) zijn, maar kampte ook met drugs en depressies. Hij doorstond Doherty’s vrije val waardig, met als enig commentaar dat hij genoeg had van het circus rond The Libertines. Met zijn nieuwe band Dirty Pretty Things, met ex-Libertine Gary Powell op drums, maakte Barât een perfecte popsingle, Bang Bang You're Dead , die trekt en wringt als een wals in de goot. Barâts versleten stem mist wel het lyrische tegenspel van Doherty. De een kan toch niet zonder de ander. [HC, 2006] India 20.00u

Scissor Sisters

Extravagante kitsch-disco [JV, 2004] Bravo 21.15u

ZONDAG 20 AUGUSTUS

Johan

Het is alsof je in het park op een kleedje zit, terwijl achter het struikgewas een orkest zit te spelen: je hoort alle in de nummers verstopte sitars, mellotrons en percussie nauwelijks, maar ze kleuren wel je humeur. ,,Iedere keer als er een frisse nieuwe band voorbij kwam, dacht ik: Zijn wij nu overbodig? Maar op een gegeven moment besloot ik dat ik moet doen waar ik goed in ben: popliedjes schrijven met kop-en-staart. Voorman Jacco de Greeuw: „Wij zijn eigenlijk nooit klaar met vijlen en bijwerken.” Gitarist Maarten Kooijman: „Ik blijf op zoek naar de perfecte gitaarpartij.” Hun cd THX (‘Thanks’) werd een triomf. De Greeuws hoge stem tekent zich tegen de instrumentaties af als een bliksemflits tegen de avondlucht. [HC, 2006] Bravo 13.00u

Postman

Afgewogen combinatie van zomerse hiphop, klagende gospel en een onderstroom van reggae-ritmes. Het effect is al te horen op de prachtige single Downhill, waar Remon Stotijns rap wordt gecombineerd met de blues-kreten van echtgenote Anouk: hij nonchalant, zij als getergd geweten. Swing zit in de jubelende koortjes en deinende ritmesectie, terwijl Stotijn onderkoeld de weg wijst. [HC, 2006] Alpha 13.00u

Lefties Soul Connection

Dit Amsterdamse kwartet geniet in internationale funkkringen al een uitstekende reputatie met hun zwetende, moddervette funk-op-vinyl, in het voetspoor van Amerikaanse groepen als The Meters en andere leveranciers van rare grooves. Hun verzamelde single-kantjes hebben achter elkaar gezet iets lichtelijk vermoeiends, maar deze elastieken grooves met vette orgelslierten werken beslist. Lovenswaardig is ook dat de groep niet gemakzuchtig kiest voor covers, maar vooral zelf de pen ter hand neemt. [JH, 2006] Lima 13.30u

Pete Philly & Perquisite

„Nee, het is onterecht om te denken dat je op festivals alleen kunt knallen wanneer je blije, makkelijke muziek maakt. Een jaar geleden begreep niemand onze shit en speelden we nog voor twintig man. Ons album is inderdaad meer voor op je iPod. Maar live zorg ik er wel voor dat je aandacht niet verslapt.” Maar MC Philly, de helft van het Nederlandse hiphopduo, heeft geen hoge pet op van festivals in het algemeen. ,,Het moet wel heel tof zijn, wil ik uit mijn bilnaad schieten.” [SvS, 2006] Bravo 15.00u

Lostprophets

Met zes enthousiast musicerende jongens op een rij is Lostprophets een aanstekelijk gezelschap, dat met sterke songs als ‘Burn burn’ en ‘Last train home’ de punk- zowel als de hardrockfans wist in te pakken. [JV, 2004] Alpha 16.15u

Joan as a Policewoman

Ze trad als violist op met – onder meer – Antony & the Johnsons [‘Lijden vermomd als troost’; HC, 2005], Lou Reed en Rufus Wainwright. Nu is Joan Wasser voor zichzelf begonnen. Juliet 18.15u

Yeah Yeah Yeahs

Zo grillig als het Nederlandse weer. Van somber naar stormachtig, via stralend zonnig weer terug – en dat alles binnen een nummer. Karen O (van Orzalek) krijst en tiert alsof alle kwade geesten tegelijk bezworen moesten worden. Soms zingt ze lieftallig; alsof ze nog niet kan kiezen tussen afschrikken en paaien. [HC, 2006] Grolsch 18.45u

Arctic Monkeys

Het geloof en zelfvertrouwen is terug in Engeland, dankzij het internationale succes van groepen als Franz Ferdinand, Kaiser Chiefs en Arctic Monkeys, dat een vuurpijl-achtige start maakte dankzij de al dan niet geregisseerde hype via het internet. Britse jongeren willen weer muzikant worden. Vandaar dat het gros van de muzikanten eruitzag alsof het rechtstreeks uit de schoolbanken geplukt was. Alex Turner zingt voor ingewijden, in Midlands-dialect en over het leven in de wijk die ’s nachts een gedaanteverwisseling ondergaat; zoals in ‘When the sun goes down’. [HC, 2006] Alpha 19.45u

Belle And Sebastian

Een beetje vriendelijkheid kon Amsterdam wel gebruiken, na de veldslag die het voetbalvolk er aanrichtte. Maar zo truttig als Belle and Sebastian had ook weer niet gehoeven. Zanger Stuart Murdoch is een lieve jongen die zijn neuzelige timbre verhult achter gevoelige teksten en een diep doorvoelde falset. In zijn matrozenpak maakte hij er een campy vertoning van, met wiegende heupen en flauwe grapjes tussendoor. Het vertrek van celliste en gelegenheidszangeres Isobel Campbell (nu solo) heeft de groep er live niet spannender op gemaakt. Romantische zielen bloeiden ervan op; een ander werd een beetje flauw van zoveel zelfvoldane zijïgheid. [JV, 2006] Grolsch 20.45u

Muse

Koorpartijen, bonkende drums, afgehamerde piano’s, woeste tempowisselingen, snikkende zang, weelderige orkestraties, met veel effectbejag ingezette elektronica: het grote gebaar is het leidend beginsel geweest van Muse. Queen is hét rolmodel voor Muse geweest. [JH, 2006] Alpha 21.45u

Volledig programma op: www.lowlands.nl