Asiel voor zweefsteen Schippers

Het Rotterdamse Museum Boijmans Van Beuningen werpt zich wederom op als asielzoekerscentrum voor bedreigde kunstwerken. Na Santa Claus (‘Kabouter Buttplug’) van Paul McCarthey neemt het museum nu ook Het is me wat van Wim T. Schippers in bescherming. Dit kunstwerk, een boven zijn sokkel zwevende steen, stond van 1999 tot 2005 in de hal van het ministerie van VWS. Omdat ambtenaren de steen steeds uit zijn zwevende positie zouden duwen, was hij daar niet meer te handhaven.

Schippers verontwaardigd: „Rondom de sokkel zijn propjes gevonden waarmee ze op de steen schoten. We hebben het hier over rijksambtenaren, volwassen mensen, die moedwillig kunst vernielen.” Een woordvoerder van het ministerie ontkent: „We werken hier niet met jochies van twaalf. Die steen bleef gewoon niet in de lucht hangen wegens technisch falen.”

Schippers heeft de zweefsteen ontworpen met studenten van de TU Delft. De zwaartekracht trotserende kei, in werkelijkheid van purschuim, werd in de lucht gehouden door elkaar afstotende magneten. De studenten moesten vaak langskomen voor reparaties.

De zweefsteen is vanaf begin volgend jaar in Boijmans te zien.

Interview: CS pagina 7