Israëlische ‘sensor-to-shooter-keten’ is te lang

Israël is nog niet in staat gebleken een eind te maken aan de raketaanvallen van Hezbollah. Dat komt onder andere doordat te traag wordt gereageerd op lanceringen.

Een maand na het begin van het Israëlische offensief begint duidelijk te worden waarom de modernste strijdmacht van het Midden-Oosten de raketaanvallen van Hezbollah moeilijk kan stoppen. De Israëlische sensor-to-shooter-keten is te lang: men reageert te traag op lanceringen.

Als de Israëlische bemande en onbemande verkenningsvliegtuigen, of verkenners diep in het Libanese achterland, de lanceerinstallaties al kunnen vinden, kunnen ze de doelcoördinaten meestal niet snel genoeg doorgeven aan de gevechtsvliegtuigen. Wanneer die eenmaal boven de plek van de, wel opvallende, lancering zijn aangekomen, hebben Hezbollahstrijders, vaak mét hun lichte lanceerinstallatie, met hun pickuptruck alweer dekking gevonden. In die dekking worden nieuwe raketten geladen.

Militaire analisten vermoeden dat een paar honderd van dergelijke Hezbollah-teams van hooguit een half dozijn man verspreid over Zuid-Libanon actief zijn. Ondanks de treffers die Israël wel heeft geboekt, beschikken ze altijd nog over duizenden raketten. In dit tempo duurt het nog weken voordat de salvo’s afnemen.

Dat de Israëlische high-tech-machinerie nauwelijks vooruitgang boekt tegen een tegenstander van een paar duizend man, lijkt mede het gevolg van een inschattingsfout van de militaire inlichtingendienst. Die wist wel dat Hezbollah over een groot raketarsenaal beschikte, maar kennelijk niet waar dat was verstopt.

De verschoten katjoesja’s zijn overigens wel lastig vanuit Syrië aan te vullen, aangezien transporten opvallen.

De inlichtingendienst vertrouwde erop dat hoogwaardige technologie, zoals de ground moving target indicator (GMTI), de lanceerinstallaties kon vinden. Dat is radarapparatuur waarmee van grote afstand voertuigen kunnen worden gevolgd. Wanneer bijvoorbeeld een vliegende robot de precieze locatie van een lancering vastlegt, kan met de GMTI worden nagegaan welke truck daar is gestopt en waar deze vervolgens heen is gereden. Op die manier proberen Amerikaanse troepen in Irak er ook achter te komen wie geïmproviseerde bermbommen (IED’s) hebben ingegraven. Maar dit type radar werkt niet goed in geaccidenteerd en bebouwd terrein en bovendien is een enkel voertuig moeilijk te volgen tussen alle andere verkeer. Dat verklaart dat Israël een rijverbod op het Zuid-Libanese wegennet en inmiddels ook een nachtelijk verbod in het noorden heeft afgekondigd.

De Israëlische strijdkrachten hebben daarnaast vliegende robots uitgerust met raketten om de sensor-to-shooter-keten te verkorten. Wanneer de ‘piloot’ een lanceerinstallatie opspoort, kan hij meteen zélf aanvallen.

De Israëlische sensor-to-shooter-keten lijkt wel kort genoeg om veel raketten voor de langere afstand, zoals de Zelzal-2 en Fajr-5, uit te schakelen. Deze raketten, die Tel Aviv zouden kunnen bereiken, maken gebruik van grote, lastiger te verstoppen lanceerwagens.

Israëlische video’s van snel-opererende hezbollahstrijders met katjoesja’s via www.nrc.nl