Het is stil. Het is saai. Het is augustus.

Het is Nationale Google Maand (NGM). Dat hoorde ik van mijn vriend X, die ik niet bij zijn echte initiaal zal noemen, anders wordt hij misschien ontslagen.

Vriend X legde uit wat Nationale Google Maand is. Op alle kantoren in Nederland is de helft van de mensen met vakantie. De andere helft is kwaad dat de collega’s op vakantie zijn, of heeft de kinderschare meegenomen naar kantoor, of is gewoon lethargisch. Kortom, er wordt door niemand gewerkt. Het is stil. Het is saai. Het is augustus. Vriend X: „Iedereen moet gewoon heel veel Googlen, kom je die maand vanzelf door.”

Ooit had ik een baan waarbij het altijd Nationale Google Maand was. Meestal was ik rond half tien ’s ochtends wel klaar met mijn werk. Als ik naar kantoor ging zei ik: „Ik ga even acht uur Googlen.”

Maar op een gegeven moment heb je alles wel ge-Googled: dat het niet fataal is als de kat niest, dat die ene eikel van de middelbare school nu bij een intens saai wervings- en selectiebureau werkt, en dat Marilyn Manson níét Paul van The Wonder Years is.

Dus vond ik nog meer manieren om de tijd door te komen. Zo was ik erg van het lopen. Ik liep naar de keuken voor een kopje koffie, en even later weer, voor een wolkje melk. Ik liep even naar het prikbord – checken of er nog exotische briefkaarten van collega’s op vakantie waren binnengekomen! – , ik liep naar de rookruimte, niet omdat ik rookte, maar gewoon, om informeel contact met mijn rokende collega’s te leggen. (Informeel contact is heel belangrijk op de werkvloer.)

Als mijn baas dan zei: „Wat loop jij veel”, antwoordde ik dreigend: „Anders krijg ik RSI.”

Als ik klaar was met mijn loopjes voor de dag, keek ik langdurig en intensief in de kast met kantoorbenodigdheden. Daar lag nog een kleur Post-Its die ik nog niet had uitgeprobeerd! Ha, de Bicjes waren weer aangevuld! En hé, potjandorie, wie had de laatste Prittstift gepakt? Gehurkt zat ik voor de kast, soms wel drie kwartier achter elkaar. Af en toe liep er een collega langs, en dan mompelde ik: „Dossiermapjes... dossiermapjes...”

En nu ben ik freelancer en hoeft dat allemaal niet meer. Ik ga maar weer eens Googlen. Kijken of er nog wat nieuws is bijgekomen, daar op internet.