Afrikaan wordt Europees kampioen

Telkens als sprinter Francis Obikwelu tweede werd, bleken de winnaars naderhand gedrogeerde atleten te zijn. Maar gisteren werd hij op eigen kracht Europees kampioen.

Henk Stouwdam

Francis Obiorah Obikwelu heeft er vier jaar op moeten wachten om op de baan, in een rechtstreeks gevecht, de beste op de 100 meter te kunnen zijn. De tot Portugees genaturaliseerde Nigeriaan leek door tweede plaatsen achter naderhand op doping betrapte winnaars de meeste tragische sprinter ter wereld te worden. Maar gisteren in Gotenburg werd Obikwelu (27) op eigen kracht Europees kampioen en beleefde hij zijn eerste moment van glorie.

Officieel prolongeerde Obikwelu de Europese titel, maar zo ervoer hij dat zelf niet. Vier jaar geleden in München werd hij tweede achter de Brit Dwain Chambers, die naderhand op het gebruik van anabole steroïden (THG) werd betrapt en zijn titel moest inleveren, waarna Obikwelu met terugwerkende kracht tot winnaar werd uitgeroepen. Maar de Portugees voelde zich pas gisteren de ware kampioen. „Na het zilver in München wilde ik hier coûte que coûte winnen. Ik was dan wel de titelverdediger, maar in mijn gedachten zit nog steeds die tweede plaats. Het is fantastisch dat ik nu heb laten zien echt de beste te zijn.”

Hoewel het verleidelijk was, sprak Obikwelu gisteren geen veroordeling uit over Chambers, die bij zijn rentree op een groot kampioenschap, na zijn schorsing van twee jaar, niet verder kwam dan de zevende en voorlaatste plaats in een tijd van 10,24 seconden. Dat was een groot verschil met Obikwelu, die won in 9,99 seconden. De Portugees wilde gisteren niet spreken van gerechtigheid, ook al had hij daar alle reden toe. Hij verkoos een politiek correct antwoord: „Ik houd me niet bezig met dopingzaken van andere atleten. Ik train hard en loop voor mezelf. Ik probeer altijd de beste te zijn. En dat ik daar vanavond in ben geslaagd, maakt me zeer gelukkig.”

Obikwelu wilde evenmin reageren op de nederlaag die hij bij de EK van 2002 op de 200 meter leed tegen de Griek Kostas Kenteris, die momenteel een schorsing van twee jaar uitzit, omdat hij meermalen niet beschikbaar was voor out-of-competition-controles. Formeel is Kenteris niet betrapt op doping, maar er rust een zware verdenking op de olympisch kampioen van 2000 in Sydney.

En Obikwelu liet zich wijselijk ook niet verleiden tot een reactie op de recente dopingzaak van Justin Gatlin, de Amerikaan die hem op de 100 meter versloeg bij de Olympische Spelen van 2004 in Athene. In het geval Gatlin de olympische titel wordt afgenomen, wordt de Portugees met terugwerkende kracht ook olympisch kampioen. Maar daar zal hij niet echt blij mee zijn, omdat Obikwelu altijd heeft gezegd titels op eigen kracht te willen veroveren.

En knokken kan de van oorsprong Afrikaanse sprinter. Vanaf het moment dat hij als vijftienjarige atleet na de WK junioren in Lissabon besloot niet naar Nigeria terug te keren, heeft hij leren overleven. In een land waar hij de taal niet kende en voortdurende de angst had te worden teruggestuurd, heeft hij zich opgewerkt van een loopjongen tot een populaire atleet. Obikwelu heeft de eerste jaren in Portugal als sjouwer in de bouw gewerkt, waarna hij via een Engelse lerares, van wie hij Portugees leerde, terugkeerde in de atletiek en via een lange weg, met talrijke ambtelijke obstakels, in 2001 de Portugese nationaliteit kreeg. En pas zeven jaar na zijn laatste atletiekwedstrijd in Lissabon kon Obikwelu weer doen waar hij echt goed in is: sprinten.