Vooral pech op het strand

In de zomer lost de wegenwacht typische vakantieproblemen op.

Maar de sfeer onder gestrande reizigers is erg goed, dus het werk is leuk.

‘Wie op de wegenwacht wacht, wacht lang’, wordt wel eens gezegd. Dat blijkt best mee te vallen: gemiddeld zo’n half uur, zelfs in de drukke vakantieperiode. „Laatst had ik zeven pechgevallen op een rij bij het strand”, vertelt wegenwacht Ron Dingemans (43) geamuseerd. „Ik zag daar een auto staan met de lichten nog aan, dus ik dacht, daar zal ik straks ook wel op af gestuurd worden. Maar ik kreeg geen bericht van de centrale. Net toen ik was weggereden, kwam er een seintje. Die man kon niet geloven hoe snel ik er was!”

Dingemans werkt al achttien jaar bij de ANWB. Een schitterende baan, noemt hij het. „Je ontmoet zoveel verschillende mensen, geen enkele dag is hetzelfde.” Vooral de zomer vindt hij een heerlijke periode om te werken: „Het is dan heel druk, maar er hangt een leuke sfeer. Mensen die op vakantie gaan of een dagje weg, die zijn in een goede stemming. Ze zijn erg blij als je hen komt helpen.”

Deze ochtend is het bewolkt en wat miezerig. Dat is meteen te merken aan het aantal pechgevallen. Pas tegen tienen krijgt Dingemans zijn eerste oproep. De Renault Espace van Mala Goerdat uit Hellevoetsluis staat voor haar deur en weigert te starten.

Goerdat is al meer dan zestien jaar lid van de ANWB en erg tevreden, vertelt ze terwijl Dingemans naar de accu van haar auto kijkt. „Ik heb in Parijs wel eens pech gehad, en toen heeft de ANWB met de Fransen gesproken voor mij”, zegt Goerdat.

De klemmen van de accu blijken los te zitten, en dat is makkelijk op te lossen. Dingemans controleert meteen het oliepeil en de koelstok. Bij hogere temperaturen moet je vaker naar het waterpeil kijken, vertelt hij. „Dat weet ik allemaal niet hoor”, zegt Goerdat verontschuldigend. „Mijn man is monteur, maar hij kijkt alleen naar zijn eigen auto.”

Accuproblemen komen het hele jaar voor, maar de zomer kent ook haar eigen pechproblemen. Mensen verliezen hun autosleutels op het strand, contactsloten geven problemen door de hitte, motoren worden te warm.

Aan kwijtgeraakte sleutels kunnen de mensen van de wegenwacht weinig doen. Elke sleutel bevat namelijk een uniek stukje elektronica en er zijn geen universele ‘lopers’ waarmee auto’s dan toch geopend en gestart kunnen worden.

De oplossing voor contactsloten die door de hitte niet meer reageren op de sleutel is echter simpel: afkoelen. Koele lucht of ijs helpen al gauw. Om te voorkomen dat je contactslot weigert dek je het stuur af zodat het niet te warm wordt.

In de bus van Ron Dingemans is hitte geen probleem. Hij heeft airconditioning. Dat is niet standaard; alleen nieuw aangeschafte wagens hebben airco. De meeste andere jongens van de wegenwacht rijden daarom nog zonder. „Zij moeten het nog doen met ‘ARKO’”, grapt hij. „Alle ramen kunnen open.”

Bij een vroege dienst, zoals Dingemans vandaag heeft, heeft hij ook zonder de airco aan weinig last van de warmte. Hij is om kwart voor zeven begonnen en gaat door tot half vier. Andere weken begint hij pas ’s avonds, of zelfs ’s nachts. Ook moet hij soms in het weekend werken, of op feestdagen. Dat is wel een nadeel van het werk, vindt Dingemans, „maar je kunt doordeweeks eens naar het strand gaan, dat is weer een voordeel.”

Ook voor zijn werk komt Dingemans deze weken echter veel op het strand en andere vakantielocaties. Als hij een tijdje geen oproep krijgt van de ANWB-centrale zoekt hij plaatsen op waar hij dagjesmensen verwacht. „Gisteren stond ik even aan het water, toen heb ik voor een man twee boeien opgeblazen. Je kunt altijd wel mensen helpen; zelfs al hebben ze alleen maar vragen. Soms zijn ze gewoon nieuwsgierig naar wat je allemaal in je auto hebt.”

Vandaag moet Dingemans naar een camping in Hellevoetsluis, maar bij aankomst op de doorgegeven locatie is er niemand te bekennen. De beller zat nog aan de koffie, blijkt na een telefoontje. Mark Gregoire uit Helmond is op bezoek bij familie die op de camping staat. De motor van zijn Rover Estate bleef onderweg naar Hellevoetsluis telkens terugvallen naar tachtig kilometer per uur. „Ik wilde een vrachtwagen inhalen, maar noppes”, vertelt hij.

Dingemans kan in eerste instantie niks ontdekken. Het probleem blijkt uiteindelijk bij het onstekingsmechanisme te liggen. Eigenlijk moet de hele ontsteking inclusief de bougies vervangen worden, maar Gregoire kan veilig terugrijden, verzekert Dingemans hem: „Ik zou je niet wegsturen als ik dacht dat hij het weer zou begeven.”

Als hij klaar is met de oude Rover wast Dingemans zijn handen grondig. „Sommige collega’s hebben altijd zwarte handen”, lacht hij. „Alleen na een paar weken vakantie komen ze terug met schone handen, maar daar is binnen een dag al niks meer van te zien.”

Inmiddels is de regen weer voorbijgetrokken en schijnt de zon volop. Misschien dat er vandaag toch nog pechgevallen bij het strand komen.

De wegenwacht bestaat 60 jaar. In het hoofdgebouw van de ANWB in Den Haag is een gratis tentoonsteIling te zien. Info: (070) 314 71 47