Loverboy of gewoon een lieve jongen

Was Ali E. haar loverboy? Esmeralda zegt dat hij haar dwong tot prostitutie. Ali zegt dat hij alleen maar iemand was bij wie Esmeralda af en toe terecht kon met problemen.

Ali zou met Esmeralda (19) een mooie toekomst opbouwen. Ze hoefde echt maar drie maanden in de prostitutie te werken, dan zouden ze genoeg geld hebben, voor een vakantie, een mooi huis. Ze was verliefd, ze vertrouwde hem. Het werden twee jaar, in de prostitutie. Ze betaalde Ali 40.000 euro, en zag er nooit iets van terug. Dat is het verhaal dat Esmeralda vertelt.

Bij de rechtbank in Den Haag stond vanochtend Ali E. terecht omdat hij Esmeralda (nu 23) tot prostitutie gedwongen zou hebben. Met gebogen schouders zit hij in het verdachtenbankje. Getailleerd shirt, smetteloos witte schoenen. Meestal staart hij naar de grond. Hij heeft een hoge hese stem en een schuchtere glimlach. Hij is 27 en net drie maanden jongerenwerker.

De officier van justitie noemt hem een „klassieke loverboy”. Hij zag een gevoelig meisje met geldproblemen, uit huis gezet omdat ze onhandelbaar was. Hij regelde haar huisvesting, „motiveerde haar, en zette haar onder druk om in de prostitutie te gaan”. Hij incasseerde het geld dat ze daarmee verdiende, en maakte haar zo ook financieel afhankelijk. Hij bracht haar naar haar werk, regelde condooms en noemde prijzen voor de verschillende handelingen.

Ali E. ontkent. Hij was, zegt hij, wel de enige „bij wie ze terecht kon” met problemen. „Ik was altijd rustig, ik ben iemand met wie je kan praten.” Ze hadden „een soort van relatie” en hadden ook wel eens seks. Maar hij was, zoals hij steeds herhaalt, niet de enige in haar leven. Hij gelooft niet dat zij verliefd was. Waarom zou ze hem dan alleen bellen als ze in de problemen was en hem nodig had?

Dat zij door hem in de prostitutie kwam, is verzonnen, zegt Ali E. Hij heeft haar wel een keer, toen ze al in die wereld zat, de naam gegeven van een Turkse vriend met een „privéhuis”. Ali: „Ik heb gezegd, ga bij die man langs, hij is tenminste veilig voor je.”

Tijdens de rechtszaak zijn er meer van dat soort verwijzingen dat Ali de prostitutiewereld wel kende. Hij zou een ander minderjarig meisje die prostituee wilde worden het paspoort van zijn meerderjarige zus hebben verhuurd, zodat zij een werkruimte kon huren (wat hij ontkent). En hij zou wel eens „diensten hebben afgenomen”, ook van Esmeralda.

Dat Ali E. vier auto’s op haar naam had gezet, ziet de officier als bewijs van de afhankelijkheidsrelatie. Esmeralda had zelf geen rijbewijs, en kwam in de financiële problemen door de incasso’s voor de snelheidsovertredingen en parkeerbonnen. Volgens Ali was één auto van hem, de andere drie van kennissen. Hij had het alleen gedaan om een lagere verzekeringspremie te krijgen, zei hij.

De officier van justitie baseert zich, naast het verhaal van Esmeralda zelf, vooral op verklaringen van collega’s. Die hoorden vaak van haar hoe ze wilde stoppen, maar onder zijn dwang leed en alles wat ze verdiende aan hem kwijtraakte. Daar hield ze ook een kasboekje van bij. Eén van hen zag Esmeralda ooit geld aan Ali geven. Een ander ving een telefoongesprek op waarin de twee ruzieden omdat Esmeralda naar huis wilde.

Volgens de advocaat van Ali E. zijn het allemaal „verklaringen van horen zeggen”. Ze laten vooral zien wat Esmeralda allemaal dacht dat met haar gebeurde, maar zeggen niets over wat er echt plaatsvond. Hij somde op waar de verschillende verklaringen elkaar zouden tegenspreken.

Was Ali nou wel of niet in het ‘privéhuis’ binnen geweest? Hoe kon het dat een getuige haar geld aan Ali zag geven, als Esmeralda zelf zei dat ze dat altijd deden als niemand het kon zien? Was Esmeralda wel echt zo afhankelijk van Ali als ze beweert? Uit haar dagboek bleek dat ze toch ook andere contacten had.

Het is de afhankelijkheidsrelatie die essentieel is voor de vraag of er sprake was van dwang. Er is namelijk geen fysieke dwang of bedreiging bewezen. De dwang bestaat, zo betoogde de officier, uit een combinatie van verliefdheid, een instabiel persoonlijk leven en ontvankelijkheid van Esmeralda voor de psychische druk van Ali E. Zoals zij zelf zegt: „hij bleef aan mijn hoofd zeuren”.

Als Ali E. Esmeralda al met prostitutie in aanraking had gebracht, was dat volledig vrijwillig gebeurd, zei de advocaat. Nu dreigt hij zijn baan te verliezen.

Voor de officier van justitie, die 240 werkstraf eiste, was het duidelijk: „Meisjes van die leeftijd zijn nou eenmaal beïnvloedbaar, en u maakte daar misbruik van.”

Uitspraak op 22 augustus