Kiplagat vijfde op 10 km

Henk Stouwdam

Lornah Kiplagat bleek gisteren niet sterk genoeg om bij de Europese kampioenschappen atletiek in Gotenburg een medaille te winnen op de 10.000 meter. Zij werd vijfde in een race die werd gewonnen door de Russin Inga Abitova.

Kiplagat had gekozen voor de strategie van de uitputting, omdat zij wist dat het haar enige kans was om kampioen te worden. De Nederlandse komt bij voorkeur alleen aan, omdat het haar ontbreekt aan een scherpe eindsprint.

Maar gaandeweg de race ontdekte Kiplagat dat de gewenste topvorm ontbrak en wist ze dat het moeilijk zou worden om alle concurrenten te lossen. En dat bleek, want tot de laatste ronden konden nog vier loopsters haar volgen, waarna het voor de Russinnen Abitova, Lidija Grigorjeva, Galina Bogomolova en de Noorse Susanne Wigene relatief eenvoudig was om de Nederlandse te passeren. Schrale troost voor Kiplagat was dat alle vier een persoonlijk record moesten lopen om haar te verslaan.

Pieter Langerhorst, Kiplagats echtgenoot en trainer, vroeg zich na afloop hardop af of het nog wel zin heeft dat de langeafstandsloopster aan baanwedstrijden meedoet. Bij wegwedstrijden en veldlopen heeft zij meer kans op succes, denkt hij. Maar Kiplagat wees die suggestie resoluut van de hand. „Ik ben een topatleet die ook graag op de baan wil blijven lopen. Volgend jaar zijn er wereldkampioenschappen en het jaar daarop de Olympische Spelen, die wil ik niet laten schieten. Ik blijf het proberen. En ik gun mezelf de tijd, want op zowel de weg als in het veld heb ik twaalf jaar op succes moeten wachten.”

Haar moment van glorie komt nog wel, denkt Kiplagat, die niet topfit in Gotenburg aan de start verscheen en in de bespiegelingen vooraf al een voorbehoud had gemaakt. Ze had begin juli twee weken niet had kunnen trainen vanwege een kuitblessure, uitgerekend in een fase dat ze aan haar snelheid had willen werken.

Waar bij Kiplagat onmiddellijk na de race, waar ze in 24 van de 25 ronden op kop had gelopen, de realiteit overheerste, liet Langerhorst zijn gevoel spreken. „Wat moet ze nog meer doen om te winnen? Bij de WK van 2003 in Parijs en bij de Spelen van 2004 in Athene hebben we er een tactische race van gemaakt. Hier kozen we bewust voor een harde wedstrijd. Ze loopt een goede tijd, maar wordt opnieuw verslagen. Wat is dan wijsheid? Volgens mij zijn er geen opties meer. Ja, nóg harder lopen. Dan moet ze onder de dertig minuten lopen. En dat is alleen denkbaar als ze in absolute topvorm verkeert.”