Romantisch peddelen op de Utrechtse grachten

Elke vollemaansnacht voert een kanotocht door de Utrechtse singels en grachten.

Het is een romantisch tochtje, maar je moet niet bang zijn om vies te worden.

,,Wat doe je?” Een jongen schreeuwt naar zijn vriendin, omdat hun kano al na twintig meter overdwars is komen te liggen. ,,Niets,” zegt ze bedremmeld en dat is waar. Maar de jongen is ervan overtuigd dat haar gepeddel de boot heeft doen keren. Nachtkanoën door de Utrechtse singels en grachten zou iets romantisch moeten hebben, maar de instructeur had al gewaarschuwd, je moet wel kunnen samenwerken.

De andere bijna 50 tweetallen varen deze vollemaansnacht voorspoediger richting binnenstad. Tussen de koppels door varen de begeleiders, die de grote groep vanaf de start om negen uur ’s avonds op de Kromme Rijn, langs het stadion richting de terrasjes aan de Oude Gracht leiden.

Nachtkanoën is populair tijdens zwoele zomeravonden. Bij elke volle maan wordt er een tocht van twaalf kilometer gevaren. De maan moet de tocht een romantisch tintje geven. Wie met een groep van minstens tien man komt, kan echter ook op minder symbolische avonden peddelen. Paul Haars, gids tijdens de tocht, zegt vooral bedrijfsuitjes, maar ook groepen buitenlandse studenten en datingclubs door de wateren te loodsen.

Tijdens het eerste gedeelte van de tocht over de Oude Gracht is van de maan nog geen spoor te bekennen. Een enkel motorbootje wurmt zich tussen de groep door en zorgt voor jaloerse blikken. Kanoën gaat niet vanzelf. Na een uur begin je je armen aardig te voelen. Tijd voor pauze.

De boten worden op de kade gehesen, om na drie kwartier weer verder te gaan. Nu eerst een drankje. ,,Pfff. Dit is wel het lekkerste deel van de tocht”, verzucht Annelieke Pijpers (22) terwijl ze samen met haar vriend Ferdy Kolkman (24) op een terrasje zit. Hun broekspijpen en mouwen zijn al behoorlijk nat. Ze voelen aan hun bovenarmen. Annelieke: ,,Gelukkig is Ferdy sterk en vindt hij het niet erg dat ik soms mijn armen stilhoud.’’ Het is dan misschien iets minder romantisch dan verwacht, zo met z’n negentigen tegelijk peddelen, maar ze is blij met de verrassing van haar vriend. ,,Het is heel mooi om zo onder al die verlichte bruggen door te varen en je ziet Utrecht vanaf het water.’’

De pauze kan niet langer duren, want „het is natuurlijk niet de bedoeling dat de mensen beschonken in de boot stappen”, zegt gids Haars. ,,De gidsen varen niet rond als politieagenten, maar we moeten een oogje in het zeil houden. Het komt heel soms voor dat er iemand naar links gaat waar we rechts moeten.’’

Tijdens het instappen voor het tweede gedeelte van de tocht is de zon inmiddels onder. Langzaamaan verandert de tocht van karakter. Hoewel de straatverlichting nooit ver weg is, wordt het donkerder en rustiger zodra we de Oude Gracht verlaten. Langs de kant verschijnen steeds meer laaghangende wilgen en bramenstruiken die de kano’s naar het midden van de vaart dwingen.

Daar hangt dan eindelijk de volle maan laag en groot boven het water. Veel tijd om ervan te genieten is er niet, want het laatste deel van de tocht nadert. Dat is, zo is al gewaarschuwd, niet geschikt voor mensen met claustrofobie. Het loopt inmiddels tegen twaalven en de stadslichten zijn ver weg. De kano’s moeten nu onder drie lage bruggetjes door. De eerste vormt geen probleem. De kanovaarders duwen zich af tegen de wanden van de brug. Het tweede bruggetje is al een stuk lager. Hier en daar is wat gemor te horen. Is dit nu een romantisch uitje?

De derde en laatste brug is een gang van ongeveer vijftien meter onder de weg door en tussen de kano en de bovenkant zit krap tien centimeter ruimte. Er zit niets anders op dan plat in de kano te gaan liggen en een doorweekte rug voor lief te nemen. In volstrekte duisternis, tastend in spinnenwebben, terwijl het gruis op je gezicht valt, duw je de kano onder de brug door. Totdat daar eindelijk het beginpunt van de tocht opdoemt.

Tegen één uur sleept de groep vermoeid, doorweekt, maar voldaan de kano’s op de kant. Wat begon als een romantisch tochtje, eindigt in een minisurvival, die zich de volgende ochtend wreekt in een venijnige spierpijn.

Surf voor meer info naar www.rijnstroom.nl