Kamermuziek in Delft als levendig vriendenfeest

Delft Chamber Music Festival. Gehoord: 6/8 Prinsenhof, Delft. Volgende concerten t/m 13/8. Inl.: www.delftmusicfestival.nl

Violiste Isabelle van Keulen begon het afgelopen weekeinde aan haar tiende en laatste Delft Chamber Music Festival. Vanaf volgend jaar wordt het sfeervolle festival op een met glas overdekte binnenplaats van het Prinsenhof geleid door violiste Liza Ferschtman, die daar ook de afgelopen twee jaar optrad.

Ook dit jaar doet Ferschtman mee, zodat er continuïteit is in het Delftse festival dat wordt gekenmerkt door afwisseling.

Bij elk concert verschijnt voor elk van de vier of meer programmaonderdelen een nieuw ensemble of een andere solist en dat staat haaks op de reguliere kamermuziekpraktijk. Van Keulen heeft genoeg vrienden en muzikale kennissen van belang in binnen- en buitenland die het leuk vinden naar Delft te komen voor slechts een of enkele korte optredens. Zoals de cellist Heinrich Schiff, die deze week ook optreedt in de Zomerconcerten in het Amsterdamse Concertgebouw.

Wel zijn er enkele lange lijnen in programmering en bezetting. Isabelle van Keulen speelt elke dag op haar eigen festival, dat ze zondag afsluit als primarius in het Strijkkwintet van Schubert. Elke dag klinkt ook een fantasie van Telemann. Gisteren vertolkte Liza Ferschtman de driedelige Fantasie nr. 4 levendig, met flair en virtuositeit.

Hoofdpunten in de programmering zijn dit jaar fantasieën en variaties; eveneens een garantie op afwisseling. En afwisseling is er ook door het consequent aan de orde stellen van twintigste-eeuwse en eigentijdse muziek.

Dit jaar is de Brit Mark-Anthony Turnage (1960) composer in residence, en van hem klonk gisteren Bleak Moments, een kort kwintet voor hoorn en strijkkwartet.

De titel is ontleend aan het kerstlied In the bleak mid-winter van de Britse componist Gustav Holst. Turnage geeft in het vijfdelige stuk een impressie van buiten en binnen in de kersttijd. Er zijn aanwijzingen als ‘Ice cold’, met ijzingwekkend hoge en dunne flageoletten en glissandi, en ‘Warm again’. Hoornist Herman Jeurissen speelde steeds erg prominent, waardoor veel van het complexe strijkersaandeel verloren ging.

Patricia Kopatsjinskaja en Godelieve Schrama leverden een krachtige en expansieve vertolking van de Fantasie voor viool en harp van Saint-Saëns, zonder een zweem van gezwijmel. Het versterkte Utrecht String Quartet speelde een lichte en verfijnde uitvoering van het Eerste strijkkwintet van Mendelssohn. Maar het opvallendst was de Italiaanse pianist Simone Pedroni in Thème et 6 Variations Pathétiques van Schumann, een vroege versie van de Etudes symphoniques. Pedroni realiseerde in alle rust een indrukwekkende afwisseling van pathetische grandeur en toverachtig getinkel.