Door Van Haersma Buma hebben benzinedieven geen vrij spel meer

Van Haersma Buma maakte zich hard voor pomphouders die veel geld misliepen door benzinediefstal.

In de politiek, zegt Tweede-Kamerlid Sybrand van Haersma Buma (CDA), maakt „de korte klap” de meeste indruk: een schandaal, Kamervragen, een scherp debat en dan een minister die toegeeft dat er een probleem is en met een oplossing komt. Maar is er eer te behalen aan een jaar werk waardoor één regel verandert in het ‘privacyreglement kentekenregister’?

Al lang voordat Van Haersma Buma Kamerlid werd (in 2002), maakte hij zich kwaad over benzinediefstal: pomphouders zagen op videocamera’s hoe mensen wegreden zonder te betalen. Ze gaven de beelden aan de politie. Die zei: u kunt aangifte doen, maar we hebben geen tijd om onderzoek te doen.

Van Haersma Buma snapte wel dat de duizenden pomphouders in Nederland – „mensen die alleen maar hun werk doen” – het vertrouwen in de overheid kwijtraakten. Per jaar verloor de branche tien tot twaalf miljoen euro aan inkomsten door diefstal. Dat de politie niets wilde doen, was erg. Nóg erger was het, vond Van Haersma Buma, dat pomphouders niet eens zelf in het kentekenregister mochten nagaan wie de dieven waren – om een deurwaarder naar hen toe te kunnen sturen.

In juli 2003 stond in de Gelderlander dat een benzinedief was vrijgesproken. Op de vragen die Van Haersma Buma daarover stelde, antwoordde minister Donner (Justitie, CDA) dat benzinediefstal geen hoge prioriteit had in de opsporing. In kranten stond ‘Benzinedief heeft vrij spel’ en ‘Donner verbijstert Kamer’. Een week later vond Donner toch dat er een oplossing moest komen voor het probleem. Ewout Klok, pomphouder in Hoogeveen en bestuurslid van brancheorganisatie BeTa, had al in de zomer van dat jaar e-mails gestuurd aan Van Haersma Buma over de diefstal.

Hij verwachtte er niet veel van, omdat Van Haersma Buma van dezelfde partij was als Donner. Maar Van Haersma Buma hielp de pomphouders. De andere Kamerleden naar wie Klok e-mails had gestuurd reageerden vriendelijk, maar ze deden niets.

Na de toezegging van Donner in het najaar van 2003, gebeurde er niets. In januari 2004 stelde Van Haersma Buma er opnieuw Kamervragen over, en ook weer in april van dat jaar. Door de e-mails van Klok wist hij hoe de onderhandelingen verliepen met bijvoorbeeld de Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW), die 7,50 euro wilde hebben voor elke kentekennavraag. Op 16 september 2004 schreef Klok: „Weer blinkt de RDW uit in tegenwerking i.p.v. medewerking!” Van Haersma Buma, vijf dagen later: „Is er alweer iets gebeurd of zit het overleg vast?” „We hadden een tweepact”, zegt Klok nu. „Ik was de straatvechter en zei wat Sybrand als Kamerlid en jurist niet kon zeggen. Ik zette de boel op scherp en daar kon Sybrand zich achter verschuilen met zijn vragen.” Van Haersma Buma gaf ook tips. „Dan mailde ik: ‘Sybrand, ik heb dit en dit aan de kop’ en dan schreef hij: ‘Dat moet je even aan die en die vragen’.”

Het privacyreglement kentekenregister veranderde en in het najaar van 2004 kwam bij duizenden benzinedieven een deurwaarder langs. Het verlies van de branche door diefstal is nu minder dan vijf miljoen euro per jaar. „De basis daarvoor”, zegt Klok „ligt in het e-mailverkeer met Sybrand.” Van Haersma Buma zegt dat hij niet tien van dit soort ‘projecten’ zou kunnen doen. Dat kost te veel tijd. „Je moet als Kamerlid nu eenmaal ook kunnen laten zien wat je doet.”

Dit is het vijfde deel van een serie.