‘Nog nooit zoveel bij elkaar gezien’

Homoseksuele jongeren uit vijftien Europese landen waren deze week bij de ‘outcome youth’ conferentie in Delft. Morgen gaan ze naar de Gay Pride in Amsterdam.

Aan het plafond zijn vijf lappen in de kleuren van de regenboog gedrapeerd als een vlag. Op een van de wanden hangt groot het adres www.lesbigay.eu. De eetzaal van kampeerterrein de Hertenhoeve is in stijl aangekleed. Hier in de bossen aan de rand van Delft is een groep van zeventig homoseksuele jongeren uit vijftien Europese landen bijeen voor een achtdaagse conferentie.

Tijdens de conferentie, die deze week voor de achtste keer wordt gehouden en voor de eerste keer in Nederland plaatsvindt, werken de deelnemers in groepjes aan voorlichtingsmateriaal over coming out. Het materiaal is gericht op jongeren, leraren en ouders. Mario van Megen van de organiserende Delftse homojongerenvereniging: „Vorig jaar was de conferentie in Zwitserland, maar toen produceerden we nauwelijks iets. Dan kom je toch thuis met het gevoel niet echt iets gedaan te hebben. Daarom hebben we ervoor gekozen dit jaar echt een eindproduct te maken.”

Het voorlichtingsmateriaal dat deze week is gemaakt, is vooral erg praktisch. In het pakket dat is gericht op leraren staat bijvoorbeeld beschreven hoe een leraar het beste in een les seksuele voorlichting kan geven. „Geef niet op de traditionele manier les, maar gebruik een kringgesprek. Zo maak je duidelijk dat deze les anders is dan andere lessen.” In het pakket zitten ook oefeningen aan de hand waarvan jongeren leren wat homoseksualiteit is. Bij het „kleine fotospel” moeten de leerlingen foto’s van mensen bekijken en zeggen wat ze denken dat de seksuele geaardheid van de mensen op de foto’s is. Het doel hiervan is leerlingen zich bewust te laten worden van stereotypen.

De afgelopen week is door de deelnemers ook uitgebreid gesproken over de positie van homoseksuelen in de verscheidene Europese landen. Vooral in Oost-Europa zou de intolerantie ten opzichte van homoseksuelen toenemen. In 2004 en 2005 werd bijvoorbeeld de homoparade in Warschau verboden en begin juni vroeg de Nederlandse ambassadeur in Tallinn om overplaatsing omdat zijn zwarte vriend gediscrimineerd zou zijn.

De Poolse teamleider Sylwia (30) wil niet met haar achternaam in de krant, omdat het volgens haar voor Poolse homoactivisten gevaarlijk is om in de publiciteit te komen: „Er zijn fascistische organisaties die de namen en foto’s van actieve mensen op het internet zetten. Kortgeleden is iemand door zo’n organisatie aangevallen. Ik wil niet dat mijn naam via Google te vinden is.”

Door de moeilijke maatschappelijke positie van homoseksuelen in Polen, was het voor de Poolse delegatie niet makkelijk om deelnemers te vinden. „Veel jongeren weten niet wat ze tegen hun ouders moeten zeggen. Die weten soms niet eens dat hun kind homo is”, zegt Sylwia.

Het is ook maar de vraag of het informatiemateriaal dat deze week gemaakt is, kan worden gebruikt in Polen: „Het is onmogelijk om naar een school te gaan met deze informatie. Geen enkele leraar zou het accepteren, uit angst om zijn baan te verliezen.”

Juist voor de Oost-Europese jongeren, voor wie het moeilijk is om openlijk homoseksueel te zijn, heeft de conferentie een belangrijke waarde. Deze week kunnen ze contacten leggen met andere jonge homo’s en lesbiennes uit heel Europa.

„Ik heb nog nooit zoveel gays bij elkaar gezien”, zegt de 27-jarige sociologiestudent Roman Kollarik uit Bratislava, Slowakije. „Wat bijzonder is, is dat we hier allemaal gewoon normale mensen kunnen zijn.”

De week wordt vandaag afgesloten met een bezoek aan de gay pride, de botenparade in de Amsterdamse grachten. Kollarik: „Zaterdag naar Amsterdam, zondag gaan we naar de club Gay Palace in Rotterdam, het wordt nog een zwaar weekend, maar ik wil niets missen.”

In 2007 zal de conferentie plaatsvinden in Polen. Teamleider Sylwia: „Dan beginnen voor mij de problemen.”