De lezer schrijft over minister Veerman

Ministers mogen wel enige vrijheid hebben

Natuurlijk was minister Veerman, gegeven de voorschriften, in overtreding. Maar is het allemaal zo erg? Moet dit echt op de voorpagina staan, naast de berichtgeving over het Midden-Oosten, en nog eens verder op pagina 3 (krant van 2 augustus)?

Ministers hebben een zware en verantwoordelijke baan tegen een belachelijk salaris. Ze moeten dag en nacht bereikt kunnen worden en de moderne communicatiemiddelen maken dat ook mogelijk. Ze mogen dan toch ook wel enige vrijheid hebben in het gebruik van hun dienstauto of voor een vliegreis al of niet met een regeringsvliegtuig?

Kees Leemreis

Eindhoven

Graaien door minister is kennelijk toegestaan

Wederom gaat minister Veerman in de fout. Het gaat hier niet om het overtreden van enkele regeltjes of het begaan van slordigheden, maar om ordinair graaien. Iedere werknemer weet heel goed dat het ongepast is, tenzij uitdrukkelijk toegestaan, om privézaken zoals vakantiereizen, etentjes, etc. ten laste te laten komen van zijn werkgever, of in het geval van ambtenaren, ten laste van de belastingbetaler.

Dergelijk gedrag is immoreel en zal in het algemeen bestempeld worden als fraude en vaak leiden tot ernstige sancties (tot aan ontslag toe) tegen de betrokken werknemer.

Ir. J.W. Cornelisse

Leiden

De krant antwoordt

Het ‘Voorzieningenbesluit ministers en staatssecretarissen’ regelt onkostenvergoedingen en dergelijke voor bewindslieden. Het heeft oog voor detail. Bijvoorbeeld als het gaat om uitgaven die een sterk privé-aspect hebben, maar ook functioneel van aard zijn. Zoals „de aanschaf van extra kleding, [...] attributen (bijvoorbeeld een vulpen of aktetas), uitgaven voor persoonlijke verzorging”. Voor dergelijke onkosten krijgt de minister van Landbouw precies 618,94 euro per maand als vaste vergoeding.

Artikel 7 gaat over de dienstauto. Met een prachtige formule voor de kilometerprijs: (((n / (l/12)) + o + f + g + h + p) / m) + i. Deze neiging alles tot ver achter de komma regelen duidt op het besef dat met emolumenten voor bewindslieden prudent moet worden omgegaan. En daar gaat het hier om.

In de toelichting op artikel 7 staat dat bewindspersonen worden geacht zich zowel zakelijk als privé zoveel mogelijk per dienstauto met chauffeur te doen verplaatsen, „behalve bij vakantiereizen naar het buitenland”.

Deze krant stelde vast dat minister Veerman zijn dienstauto wél voor vakanties gebruikte en dat hij en enkele topambtenaren vliegkosten declareerden die voor een deel privé waren gemaakt. Aan deze publicatie waren pogingen van zijn departement voorafgegaan om de krant relevante bewijsstukken te onthouden.

Lezers reageerden verdeeld: van ‘zwaar overdreven’ tot en met ‘hij moet aftreden’. Andere media namen het nieuws over; Kamerleden stelden boze vragen.

Overheidsinstanties gebieden burgers dat ze niet sjoemelen met hun aangiftebiljet of zwartwerken. Van ministers mag worden verwacht dat ze niet rommelig of achteloos omgaan met belastinggeld. Ministers zijn dienaren van de Kroon; zij horen hun eervolle ambt voorbeeldig te vervullen. Als ze dat nalaten, moet het in de krant.

John Kroon adjunct-hoofdredacteur