Afstoten chipdivisie Philips slimme zet

De verkoop door Philips van het grootste deel van de aandelen in zijn chipdivisie is slim. Het consortium van de participatiemaatschappijen KKR, Silver Lake en AlpInvest betaalt 7,4 miljard euro voor een belang van 80 procent. Niet alleen heeft Philips daarmee een goede prijs bedongen, maar het afstoten van de halfgeleiderdivisie reduceert ook de korting waaraan de aandelenkoers van het Nederlandse conglomeraat onderhevig is.

Het is makkelijk te zien waarom Philips zo graag van zijn belang af wilde. De operationele marge bedroeg de afgelopen vijf jaar gemiddeld -3,8 procent. Weliswaar hebben een opleving van de vraag naar halfgeleiders en de dalende kapitaaluitgaven bij de fabrieken waar chips worden geproduceerd de laatste twee jaar tot verbeteringen geleid, maar dat heeft nog geen fantastische rendementen opgeleverd. De operationele marge bedroeg vorig jaar 6,6 procent, heel magertjes voor deze late fase van de chipcyclus.

Betekent dat dan dat er veel ruimte is voor verbetering? Misschien niet. De marges van de chipdivisie komen overeen met die van de concurrenten. Toch verkocht Philips het bedrijfsonderdeel voor 7,5 maal de geschatte winst over dit jaar – een premie van 15 procent ten opzichte van de concurrentie. Dat lijkt een goede prijs voor een divisie wier voornaamste prestatie bestond uit het vernietigen van kapitaal.

Gezien deze armzalige staat van dienst, zou het verkieslijker zijn geweest 100 procent van de divisie te verkopen. Maar Philips houdt vast aan een klein belang, om twee redenen. In de eerste plaats wordt de ongerustheid onder de werknemers erdoor verminderd dat de verkoop zal resulteren in massaontslagen. In de tweede plaats is Philips zelf de grootste afnemer van deze chips, zodat een aandelenbelang de overgang van het bedrijfsonderdeel naar de zelfstandigheid vergemakkelijkt. Het is vrijwel zeker dat het resterende belang uiteindelijk ook zal worden verkocht.

Hoewel de conglomeraatskorting van Philips door de verkoop omlaag wordt gebracht, wordt zij er niet door weggenomen. Na verrekening van de verkoop worden de aandelen van Philips op basis van de koers-winstverhouding tegen een korting van meer dan 25 procent verhandeld ten opzichte van die van zijn concurrenten.

De belofte van Philips dat het zijn belangen ter waarde van 9 miljard dollar in chipproducent Taiwan Semiconductor en flatscreenproducent LG Philips LCD zal afstoten, zal de korting waarschijnlijk verder doen eroderen, maar niet elimineren. Het concern houdt nog activiteiten in licht, consumentenelektronica, medische systemen en huishoudelijke apparaten.

Philips zal nog steeds een conglomeraat zijn, al is het een iets minder uitgedijd exemplaar.

Robert Cyran

De orakeltaal van Trichet

Lange tijd geleden hadden analisten die de centrale banken volgden er genoeg werk aan om zich druk te maken over de cijfers. Zelfs de rentedoelstelling werd tot de jaren tachtig behandeld alsof het een staatsgeheim betrof. De transparantie bij de centrale banken heeft dat alles veranderd. Bankiers spreken nu lange series zorgvuldig geformuleerde commentaren uit, waarop de analisten zich kunnen stukbijten. De woorden worden bestudeerd met het soort aandacht dat een begerige tiener aan de bewoordingen wijdt waarin een mogelijk vriendje of vriendinnetje een briefje heeft gesteld.

Maar de verbale analyse lijkt niet zo vreselijk moeilijk te zijn, zeker niet als Jean-Claude Trichet aan het woord is. Sinds november 2005 heeft de president van de Europese Centrale Bank (ECB) een eenvoudige schaal van drie stadia ontwikkeld over de kans op een renteverhoging. Het ‘nauwlettend in de gaten houden’ van alle ontwikkelingen betekent dat een renteverhoging nog drie maanden op zich laat wachten, het ‘zeer nauwlettend in de gaten houden’ betekent een uitstel van twee maanden, en ‘waakzaamheid’ staat voor: volgende maand. Het ‘nauwlettend in de gaten houden’ van afgelopen donderdag kan dus vertaald worden als: er komt een renteverhoging in oktober.

Je hoeft geen doorgewinterde hacker te zijn om die code te kraken. Maar dat roept de vraag op waarom hij zich niet nóg duidelijker uitspreekt. Het antwoord is tweeledig. In de eerste plaats zijn woorden dubbelzinniger dan cijfers. Daardoor hebben de centrale bankiers meer armslag. Codes kunnen makkelijker worden gewijzigd dan specifieke projecties.

In de tweede plaats zit Trichet in een bijzonder lastig parket. Omdat hij van nature een inflatiehavik is, wil hij de geldmarkt zoveel mogelijk de duimschroeven aandraaien en schrik aanjagen, vooral nu de ECB zo ver achterop is geraakt bij de Federal Reserve Board (het federale stelsel van Amerikaanse centrale banken) als het gaat om het tempo van de renteverhogingen. Maar hij wil ook de eurozone-politici niet irriteren, wier vertrouwen hij nodig heeft als het monetaire beleid van de ECB effectief wil blijven. Sussende en cryptische bewoordingen komen dan beter van pas dan harde cijfers.

Edward Hadas

Voor meer commentaar uit Londen:www.breakingviews.com.Vertaling Menno Grootveld